http://www.jolie.nl/weblog/ Jolie's journaal; webwerk sinds 1995 nl Copyright 2002, 2009 Jolie jolie@xs4all.nl (Jolie van der Klis) http://www.jolie.nl/weblog/#gemeenteraad [ 9 foto's van stadsvernieling: www.jolie.nl/weblog/ ] Op de plek waar deze verwaarloosde Jugendstilpandjes stonden, komt hoogbouw, van minstens 7 verdiepingen. Even verderop, naast het station Hilversum, komt hoogbouw van (na protesten) "slechts" 45 meter. (Lees: 12 verdiepingen.) Hilversum heeft geen Maarten van Poelgeest. Ook geen Vincent van Rossem, die prachtig kan verwoorden hoe stadsvernieuwing woonbuurten kan vernielen. Dus waar moet je dan in vredesnaam op stemmen, op een dag als vandaag? Van dat kieskompas werd ik niets wijzer: ik was het met 4 partijen voor 70% eens. Uiteindelijk heb ik het gevonden: er bleek maar één partij te zijn die van Hilversum geen potsierlijk Den Haag op de Hei probeert te maken en tegen hoogbouw is, ook op de plek waar bovenstaande huisjes stonden. U begrijpt natuurlijk wel dat mijn stem lokaal is ;-) Dat u niet denkt (óók Maurice de Hond niet) dat ik bij landelijke verkiezingen ook maar 1 seconde zou overwegen om op schuddebolletje-wiebelhoofdje Rutte te stemmen ;-) http://www.jolie.nl/weblog/#PVVtalent [ 1 screencapture: www.jolie.nl/weblog/ ] De PVV zoekt: wetenschappelijk talent, bekend met boeken en voltooide vmbo-opleiding Met dank aan @edwinm :-) De PVV heeft de pagina zelf alweer uit de lucht gehaald, vandaar deze screencapture van m'n webhistory. Maar wat zouden ze nu eigenlijk met die zwarte vlieg bedoelen...? In het gunstigste geval bedoelen ze dat ze een kikker zoeken...;-? http://www.jolie.nl/weblog/#nieuwkabinet [ 1 fotomontage: www.jolie.nl/weblog/ ] In mijn kristallen bol zie ik het toekomstige kabinet al staan. Naast Beatrix geen kemphaan, populist of partijleider. Die blijven in de Tweede Kamer, waar ze ongehinderd door een ministerrol, het debat kunnen voeren dat de kiezer wil zien. De links-rechts-verhouding van ongeveer 75-75 kamerzetels, vereist een premier die van zoeken naar bindende factoren zijn of haar handelsmerk gemaakt heeft. Omdat ik altijd "Te Oud!" hoor zodra ik hier aan de borreltafel Jeltje "niet wegpesten maar samen optrekken" van Nieuwenhoven roep, blijft er maar één persoon over: Job Cohen, de man van de dialoog en gematigdheid. Toch geloof ik niet dat de illustratie boven dit stukje werkelijkheid wordt. De ijdelheid van Wouter "ik dien niet onder Balkenende" Bos kan daar wel 'ns te groot voor zijn. Weer drie jaar bijrol --noem het maar bijrol, minister van Financiën in crisistijd-- nee: ik vrees dat Bos nu Boss wil worden. (Is dat grapje al gemaakt? Vast wel ;-)) En het risico dat ik op "Premier Bos" stem, straks in juni, zou ik niet willen lopen. Evenmin als ik op dorpsniveau zou willen stemmen op een partij die op elk lapje grond een minimaal 45 meter hoge woontoren wil bouwen. Enfin, schuift u gerust aan, aan deze borreltafel ;-) wie ziet u het liefst als premier? http://www.jolie.nl/weblog/#CMS [ www.jolie.nl/weblog/ ] Lieve lezers, het is natuurlijk altijd goed nieuws, als E. te druk is met opdrachten om aan zijn CMS (lees: ook mijn weblogscript) te werken. Het CMS-project is opnieuw in de eindfase gestrand. Het is maar goed dat ik in een vorig millennium met programmeurs gewerkt heb, anders zou ik van teleurstelling onder een steen kruipen ;-) Wel ben ik onderhand grijsgestreept vermoeid van het systeem waarop deze weblog draait — bij gebrek aan beter. In 2002 was mijn zelfgeflanste systeem al eenvoudig, in 2010 vraagt het om akelig veel code-getyp, handmatige RSS en meer van die dingen die je als vormgever gewoon niet eens zelf wilt kùnnen ;-/ Kortom: een weblogstukje schrijven en voorzien van fotootjes, archief en you name it, is een hopeloos tijdrovende bezigheid geworden. Misschien moet ik dit jaar maar ns Wordpress voor m'n verjaardag vragen. Dan ben ik over 4 dagen, 3 inmiddels, verlost van deze vreselijke, onwerkbare weblog! ;-) http://www.jolie.nl/weblog/#kunstproject [ 6 fotootjes: www.jolie.nl/weblog/ ] Een zelfgeschreven les uitvoeren met 4- en 5-jarigen: heel spannend en èrg leuk. Jammergenoeg kan ik omwille van de privacy niet zoveel vertellen over elk kind-met-werkstuk in de foto. Bij elke foto is gemakkelijk een verhaal te vertellen en dan heb ik het nog niet eens over de kinderen buiten beeld gehad ;-) Zo'n ochtend benadrukt wel hoeveel respect we mogen hebben voor de leerkrachten in de jongste groepen — die ook kinderen die nog extra zorg nodig hebben proberen te laten meedoen. Zelf vond ik het in elk geval erg leuk. Nu is dat niet het eerste lesdoel, maar wel een voorwaarde om het te kunnen herhalen ;-) Volgende week, volgende groep... http://www.jolie.nl/weblog/#sprintkampioenschappen [ fotootje: www.jolie.nl/weblog/ ] Fien kondigde het al aan op de reactiepagina: in zwembad de Lieberg werden vandaag de Sprintkampioenschappen gezwommen. Haar dochtertje herkenden we al snel vanaf de tribunes, maar we hebben elkaar niet gesproken. Fien was nl. een van de mensen die de zwemtijden opnamen. Ook in Leora's filmpje zie je Fien voorbij flitsen. Nou, Fien flitst niet, maar Leora's is nog bezig met het ontwikkelen van een vaste camerahand :-) Naast ons op de volle tribune bleek een aardige familie met een zowel Zuid- als NoordAmerikaanse achtergrond te zitten. Met het uitwisselen van koekjes en zoutjes met het jongste zusje van de familie, hebben de dametjes het nog heel lang volgehouden op de sauna-warme tribune. Tegen een uur of drie wilde Leora weer erg graag naar huis en had Rosalie enorme dorst. We hebben zo de kinderen van Fien nauwelijks zien zwemmen-maar het was wel een gezellige middag. http://www.jolie.nl/weblog/#tussenstand [ 4 kiekjes: www.jolie.nl/weblog/ ] Tijd voor wat fotootjes van de tussenstand. De WCwanden [foto 1] zijn gestuct, er zit een nieuwe, steviger vloer in, de rioolpijpen zijn meer naar achteren geplaatst en er is een aansluiting voor een kraantje... De begin-vorige-eeuwse vensterbanktegels [foto2] die we los in de vensterbank hadden liggen, zijn professioneel vastgecement.. Ook de muur [foto 3] met het beruchte gat is getegeld met mozaiek. Het voordeel van moziektegels is dat je nauwelijks halve tegels hebt, zoals je in een kleine keuken opvallend vaak zou hebben met de grote tegels die nu mode zijn. Ook de muur naast het raam en de afzuigkap [foto 4] ziet er nu veel beter uit. Morgenochtend om 8 uur verder ;-) http://www.jolie.nl/weblog/#A-diploma [ 6 kiekjes: www.jolie.nl/weblog/ ] Het verbaast me wel eens dat schoolzwemmen is wegbezuinigd, hoe eufemistisch het Ministerie het ook omschrijft, in een rijk land met zoveel water, zoveel belastingen en zoveel dikke kinderen als Nederland. Maargoed. Het is niet anders. Ouders op het schoolplein vertelden enthousiaste verhalen over Zwemschool Pinky, zo hebben we Leora daar ook ingeschreven. Hoe leuk de juffen de les ook maakten, hoe handig het zwempak met drijvers, Leora vond het vaak vreselijk eng. Afgelopen vijf maanden betekende elke vrijdagavond tranen en moed inspreken: Je hebt gelijk, diep water is eng, maar juist daarom moet je het echt leren. En er kan niets gebeuren, er zijn zoveel juffen bij... Vorige week, voor het proefzwemmen, was ze zelfs nog overtuigd dat ze beter thuis kon blijven. Het diploma leek haar een onhaalbare zaak. Alle reden om extra trots te zijn vandaag! Filmpjes staan (vanavond, bezig met uploaden) op: Leora's YouTube-kanaal en eentje op MyTube ;-) http://www.jolie.nl/weblog/#verbouwen [ 3 kiekjes: www.jolie.nl/weblog/ ] Even snel wat fotootjes van de verbouw-werkzaamheden. De WC was zo klein, dat een foto niet te maken was, vandaar dat de foto links, "de WC zoals ie was," is samengesteld uit 11 fotootjes. http://www.jolie.nl/weblog/#NieuwendamNoord-feest [ Flyer Marokkaans Feest Nieuwendam-Noord: www.jolie.nl/weblog/ ] Altijd fijn als werk (poster; hierboven afgebeeld: flyer; kaartjes) naar de drukker kan. En online aankondigen mag vast ook wel: voor de lezers die banden met Amsterdam-Noord hebben oftewel, daar wonen :-) http://www.jolie.nl/weblog/#flessenvoorHaiti [ poster: www.jolie.nl/weblog/ ] In de stijl van Leora's kleuterkleurbrieven een liefdewerklegeflessen-poster, met de opbrengst van de flesseninamelingsactie van schoolkinderen voor Haïti. Voor een kleine school met zo'n 200 leerlingen uit een minderrijke buurt, is het een mooie opbrengst, in 5 dagen. http://www.jolie.nl/weblog/#mijntegekkeoma [ 2 foto's: www.jolie.nl/weblog/ ] In theater Achterom speelde zondag Opslag voor Cacao het stuk Mijn Te Gekke Oma. Voor kinderen van 6 jaar en ouder. Het bleek een knap stuk over een moeilijk thema: voortschrijdende dementie. Knap, omdat elke wending en elk tekstje de aftakeling van Josjes Oma illustreerde en het stuk desondanks zó humoristisch bleef, dat de kinderen telkens weer schaterden van de lach. Als volwassene herken je in het stuk het gedrag van hoogbejaarden: dat ene grapje, die ene correctie ('aapkundige!' 'nee, des-! aapdeskundige') die alzheimerpatienten als een mantra op het juiste moment kunnen maken. Tegenover het voortschrijdende vergeten: de opa die eerst nog hartstochtelijk gemist wordt, wiens sloffen aan het eind van het stuk alleen herkend worden als ‘hé, veel te grote sloffen..’ Het stuk is daarmee ook voor volwassenen boeiend --van anderen uit het publiek hoorde ik dat ook: confronterend zelfs. Want de ergste ziekte die een mens kan oplopen is misschien wel het voortschrijdend verlies van geheugen en verstandelijke vermogens... :-/ http://www.jolie.nl/weblog/#iverhuizing [ 2 kiekjes: www.jolie.nl/weblog/ ] Tijd voor een experiment. Mijn werkplek naar boven en het kinderhoekje waar boven niemand speelde, naar beneden. Het meeste werk was nog het ethernet aanleggen: een kabel door het plafond trekken. Het kinderhoekje is inmiddels goedgekeurd en gevuld met speelgoed. Nu kijken of het mij boven, waar de tochtstroom anders loopt, pijn in mijn linkerschouder scheelt. En kijken of het de dametjes niet noopt tot uitbedlopen, zo'n werkplek boven. (Ze zeggen zelf van niet. Het zou juist een fijn, rustig idee zijn, mama aan de andere kant van een dun muurtje.) http://www.jolie.nl/weblog/#Leoraziek [ 1 kiekjes: www.jolie.nl/weblog/ ] Ze heeft nog een gefotografeerde tekening liggen om een gastlogje over te schrijven, maar vandaag even niet: Leora ligt met koorts op de bank. Rosalie had leuke foto's gemaakt, maar ze hier online zetten is met deze bewerkelijke website helaas geen 5 minuten-klusje :-} Een andere dag weer meer web-aanwezigheid...! http://www.jolie.nl/weblog/#scriptwerk [ 3 kiekjes: Rosalie bemoeit zich met de code: www.jolie.nl/weblog/ ] Dat de mogelijkheden van mijn weblogscript nogal beperkt zijn, heb ik hier al vaker geschreven. Achter de schermen heeft Edwin inmiddels al heel wat geprogrammeerd -- ik durf het woord 'eindfase' bijna niet meer in de mond te nemen: Zodra ik bijna klaar beweer, komt er een belangrijk project binnen ;-) (Waar wedden we om ;-)) Aan zijn eigen weblog heeft Edwin een reactiemogelijkheid (!) toegevoegd --die ontbrak de eerste 7 jaargangen. Mijn weblog heeft (nog) geen separate pagina's per stukje, en zodoende ook nog geen commentaren ònder elk stukje, maar in plaats daarvan de jolie-style-reactiepagina. Daar kun je voortaan een link naar je eigen weblog toevoegen, net als urls in de reactie zelf. Om de comment-spammers tegen te houden heeft Edwin een rekensommetje toegevoegd. Hopelijk is dat genoeg, hoeven we geen CAPTCHA's (waar Edwin een hekel, --ontzettende hekel, zegt hij-- aan heeft ;-)) toe te voegen. http://www.jolie.nl/weblog/#tv-reclame [ beelden van tv-reclame op www.jolie.nl/weblog/ ] We moeten het l'Oréal vergeven, als ik de redenering van de Universiteit Antwerpen volg: Dt-fouten zijn onvermijdelijk. Het is ook verwarrend, want 'hersteld haar' bestaat ook. Dat is haar dat inmiddels hersteld is ;-) Maar als je wilt beweren dat cement ceramide je haar herstelt, dan is dat, eenvoudig gezegd: stam + t. Tja. Het is maar een kleinigheidje, maar ik vroeg me af. Of zou bij l'Oréal gewoon nooit iemand de spelling van tv-commercials nog even doornemen voor uitzending? http://www.jolie.nl/weblog/#schaatsen [ 3 foto's en 6 filmpjes op www.jolie.nl/weblog/ ] Op de vijver bij de Berlage-/Celsiuslaan (Google luchtfoto) ligt mooi schaatsijs. Leora bleek het schaatsen niet verleerd, al waren de schaatsjes van vorig jaar dit jaar wat te klein.. Schaatsen geruild met de iets grotere van Rosalie, maar die zitten niet meteen lekker.. En Rosalie valt.. Jolie heeft 2 jassen over elkaar aan (en 3 broeken) en blijkt daarmee een wandelende schaatsende XS4ALL-reclamezuil ;-) In het 4e filmpje zie je hoe goed Leora al kan schaatsen... En het laatste filmpje (34 sec.) helpt Edwin Rosalie, valt er een jongetje en schaatst Leora vrolijk rond. Het leukste filmpje (1 min 32) is gemaakt door een zingende (en schaatsende) Leora! Volgende keer extra geheugen voor het cameraatje meenemen ;-) http://www.jolie.nl/weblog/#haardhout_en_ijs [ 3 foto op www.jolie.nl/weblog/ ] Als je niet dagelijks cola mag, zakken chips niet meteen mag leegeten, niet wekelijks naar de bioscoop mag, en ook nog 'ns een moeder hebt die èlke dag zeurt dat je je jas niet op de grond moet gooien ;-) heb je het héél slecht, redeneerde Leora laatst. Het middelste fotootje stond toen al klaar in de map weblogplaatjes ;-) Dat de lezer dus niet denkt, dat ik probeer aan te tonen dat het wel meevalt, met alles wat niet mag ;-) Sterker nog, ik kom er rond voor uit dat wij dagelijks aanzetten tot zware kinderarbeid: sjouwen met haardhout ;-) Zodat wij onze pyromane neigingen kunnen uitleven. En zo houden we het binnen warm, tot hopelijk het ijs dik genoeg is om die nieuwe schaatsjes te kunnen uitproberen :-) http://www.jolie.nl/weblog/#pakket [ foto op www.jolie.nl/weblog/ ] Ik (leora ) en mijn zusje (rosalie ) hebben een super de boer pakket!!!!!!!!!!!!! Omdat papa de spaarkaart vol had. Er zaten helen lekkere dingen in. En cola!!!!!!! (wat ik niet mag :-( ) ( geschreven door leora - 18u11 ) http://www.jolie.nl/weblog/#Leoraslog [4 foto's op www.jolie.nl/weblog/ ] Hier is leora bij nemo. Ze is een hot-dog aan het eten en cola-lite aan het drinken. En ze kijkt door een ding dan zie je letters. Op een van de fotos zie je dat leora op een knopje drukt dan komt er een geluid. Op een van de fotos is leora bij de trein-halte en ze heeft een energie-drankje gemaakt. ( geschreven door leora - 19u15 ) http://www.jolie.nl/weblog/#gelukkig_nieuwjaar [18 kiekjes op www.jolie.nl/weblog/ ] Wens ik iedereen het allerbeste voor 2010! Ik hoop dat iedereen een gezellige feestnacht gehad heeft en de akkefietjes tot kleinigheden beperkt zijn gebleven. Zo reed bij ons de brandweerwagen door de straat, maar er bleek niet echt iets aan de hand. Ook bij ons binnen gaf de brandmelder loos alarm: waarschijnlijk door de rook in de straat. Natuurlijk zou ik nog een lang verhaal kunnen schrijven over Goede Voornemens en andere obligate zaken (kinderen beter leren opruimen en zelf meer opruimen en weggooien.) Maar het schijnt dat een mens gelukkiger blijft zich gewoon niet méér voor te nemen dan goed te doen ;-) Neem ik me dus niet meer voor dan ik dagelijks doe ;-) Enfin. Dat het voor iedereen een heel goed jaar mag worden. Ook voor de mensen die op dit moment aan een ziekbed staan, zoals onze goede vriend Peter-de-bassist. Foto's zijn te vinden achter bovenstaande 18 thumbnails: na aanklikken staat het bijschrift onder de foto. http://www.jolie.nl/weblog/#kerstkiekjes [12 kiekjes op www.jolie.nl/weblog/ ] De fotootjes zijn aanklikbaar, voor vergroten en bijschrift lezen. http://www.jolie.nl/weblog/#decemberboekentop5 [kiekje en links op www.jolie.nl/weblog/ ] Boeken zijn vaak m'n favoriete cadeau. Zelfs bij kleinbehuisden leveren ze weinig "waar zet ik het neer?"-problemen. En voor iedereen is er een genre dat in de smaak kan vallen. Zelf heb ik ook altijd boeken naast mijn bed. Want zomaar wakkerliggen, neen, dat kan niet ;-) Leedigheid is des duivelsch oorkussen! Uit die laatstgelezen boeken is deze onder de kerstboom top 5 samengesteld. Op 5 het boek dat nog steeds als een zwartbepoederde palmafdruk in mijn achterhoofd zit: Maddie, van Gonçalo Amaral. Waar de Amerikaanse politie bij de zaak JonBenét Ramsey de fout maakte zich blind te staren op de (onschuldige) ouders, volgt de Portugese politie een andere weg. Respect voor het verdriet van de ouders staat allereerst voorop: elk onduidelijk spoor dat kan wijzen op ontvoering pluist men nauwgezet uit. Pas maanden later komt lijkhond Eddie met een heel ander verhaal. Hij wijst een plek achter de bank, de kledingkast van de ouders, de kofferbak van de huurauto en nog meer voorwerpen en lokaties aan als plaats met lijkgeur. Schokkend. Want de gedachte dat ouders een zeer gewenst kind - na 5 jaar IVF, aldus wikipedia (dit vermeldt het boek overigens niet) iets zouden kunnen aandoen, zelfs per ongeluk, is bijna ondenkbaar. Op 4 een mooie, ingebonden uitgave die niet bij De Slegte hoort te liggen: Tacitus, Het leven van Agricola en De Germanen, vertaald door Vincent Hunink. De Germanen is een prachtig verslag van het West-Europese leven in de eerste eeuw na C. Het fragment Huiselijk leven en tijdverdrijf (par. 22-25), waarin de Germanen drinken, dobbelen, vechten en feesten illustreert de kleurrijke verteltrant van het boekje. De eerste helft van het boekje, Het leven van Agricola, is veel serieuzer, veel politieker. Het is te lezen als een aanklacht tegen de -mogelijke- moord op de hoofdpersoon en vooral: tegen het gebrek aan keizerlijke waardering voor diens wapenfeiten. Ook Agricola's leven, dat zich afspeelt op Brits grondgebied, bevat fraaie beschrijvingen: verbazing over de daglengte van Noord-Brittannië, het gure klimaat, de horror van het slagveld. Tacitus laat zelfs de tegenpartij aan het woord, in de Rede van Calgacus [par. 30-32] spreekt de Britse legerleider schande van de Romeinse koloniale drift en oorlogszucht. Mijn enige puntje van kritiek (ik zou 'ns geen kritiek hebben ;-)) ligt ook in de vertaling van de openingszin [par. 30] van die Rede. Fore, in die openingszin, is de infinitivus futurum van het werkwoord esse. Lieve Vincent Hunink, ik ben geen classicus, maar gaat zijn is geen futurum. Gaat ("het gaat zijn") is eh, smurfentaal. En zo'n dappere Britse legeraanvoerder, die de Romeinse moord- en hebzucht aan de orde durft te stellen, spreekt geen smurfentaal. Fore vertaalt zich gewoon stellig, als zal zijn. Maar dat is dan ook het énige punt waarop de tekst uitglijdt, naar mijn smaak ;-) (Voor de geïnteresseerde is de tekst van het boek onderaan de webpagina van Vincent Hunink te vinden. Op 3 hèt handboek dat Leora dagelijks citeert, terwijl ik het eigenlijk voor Edwin had gekocht: Zo doe je dat, van Fagerstrom en Smith. De gekste weetjes, van bliksemsnel een ei pellen, een kokosnoot openen, een hanenkam in je haar kammen, naadloos behangen, een bloedneus stoppen, een zentuin aanleggen tot je draadloze verbinding versterken met een huishoudzeef: het staat erin. De illustraties zijn prachtig (onmiskenbaar Adobe Illustrator) en informatief. Op 2 een echt decemberboekje, Het festijn van kaas en wijn, van Hans Melissen. Een boekje dat ik, inderdaad, hier al 'ns eerder noemde ;-) Het bespreekt verschillende originele wijn- en kaas-combinaties: welke wijn combineer je het beste met Gruyère, Têtes de Moine of een Gorgonzola Picante? De antwoorden zijn gevat in prachtige fotografie. Een boekje waar ook mijn Opa van gesmuld zou hebben ;-) Op 1 ..taraaaa... Rivier de Lossie van Alfred Birney, een mooie, bedachtzaam geformuleerde, sfeervolle novelle over een zoektocht tegen een Schots najaarslandschap —voor meer bespreking verwijs ik graag naar de recensie van Ricco van Nierop, die de kern van dit mysterieuze boekje, volgens mij, goed verwoordt... :-) http://www.jolie.nl/weblog/#december [kiekje op www.jolie.nl/weblog/ ] Wie de woningen van mijn ouders kent, en de mijne, kan gemakkelijk denken dat ik bij mijn geboorte verwisseld moet zijn ;-) De huishoudens van mijn ouders zijn perfect georganiseerd. Iemand met zo'n voorbeeld, zou dat zelf ook voor elkaar moeten kunnen krijgen. Zou je denken. Maar helaas. Ik kom dagelijks tijd tekort. Soms zelfs tijd tekort om ruzie met m'n kinderen te maken over de op de grond gegooide jassen, tassen en schoolspullen. Want ruzie -of in elk geval iets heel naars, wordt het meestal: "aaaaaah, (stort huilend op de bank,) ik heb nooit een leuke dag, ik moet altijd stomme dingen... ik ben ben helemaal niet gelukkig.. dit is weer zo'n rotdag! waarom moet ik nou weer..." Ja, Supernanny zou hier bergen werk hebben ;-] Of mijn moeder, of mijn vader natuurlijk. Want wij waren toch echt, heus, serieus: beter opgevoed ;-) Dus ren ik als een vliegende kiep door het huis en -in december ook- de school. De kerstkaarten liggen al sinds de ...herfstvakantie klaar. Verder zijn ze nog niet gekomen ;-] December zou eigenlijk een feestmaand voor iederéén moeten zijn. Maar afgezien van een praatje op het schoolplein of in de supermarkt met een meneer die koekjes uit de Stentor wil bakken, of even sneeuwpret met Rosalie op het prachtige terrein waar eens mijn eerste school stond, is alles rennen en werken. Om feestrust te bereiken zal ik nog héél wat cursussen moeten volgen. Organiseren. Zen. Neezeggen ;-) Maar helaas heb ik daar geen tijd voor ;-) December-sfeer-foto's zijn te vinden achter bovenstaande 15 thumbnails: na aanklikken staat het bijschrift onder de foto. http://www.jolie.nl/weblog/#bladblazer [kiekje op www.jolie.nl/weblog/ ] Nu ik er een treinreis voor moet maken, combineer ik het met andere dingen waarvoor ik tòch langs de Kruislaan kom: een bezoekje aan de Nieuwe Ooster. De Nieuwe Oooster is een prachtige, goed onderhouden begraafplaats, maar af en toe verbaas ik me een beetje over de "weggewaaide" vazen e.d. die ik van de achterliggende graven moet terugbrengen naar het graf van mijn zus. Zo lag vandaag de "elfjes-vaas" (van een van Petra's kinderen) met schelpen, knikkers, theelichtjes en al op een achtergelegen graf. Geen kwade opzet, vermoed ik. Waarschijnlijk zijn de beheerders met de bladblazer langsgeweest. Ekster of konijn lijkt me niet in staat zo'n vaas zo verweg te krijgen. Maar waarom niet wat voorzichtiger met de bladblazer, maaimachine of de zandbijstortschep? Of welke werkzaamheden ook zulke schade veroorzaken. Zo zijn beide vogeltjes al van de keramische schaal gebroken, ontbrak vandaag de roze broche van Fien èn de zwarte kei die er zes jaar lag, met de gouden letters my angel. En nu ik de foto bekijk van de dag waarop de my-angel-steen, de broche en de elfjesvaas nog op hun plek stonden, besef ik me dat ook het porseleinen popje ontbreekt. Echt, het is geen ramp, ik ben ook geen seconde kwaad. Het is alleen zo slordig. Niemand weet van wie de my-angel-steen was, maar íemand had 'm er ooit neergelegd. Een mooi gebaar. Ook de roze broche van Fien, zoiets hoort niet te verdwijnen bij het bijstorten van zand of het wegblazen van blad. Vroeg of laat vind ik ze misschien weer —kwade opzet kan het niet zijn: het enige dat iemand zou kùnnen willen wegnemen, het harkje, blijft altijd keurig op z'n plaats. Wat ik vandaag heb bijgeplaatst, een kerststukje en een windlicht, daar mag de bladblazer gerust overheen. Al heeft het wat moeite gekost om de kaars in het windlicht aan te steken (gelukt dankzij geleende lucifers van de Bloemenman) zo'n kerststukje hoeft er echt niet lang te blijven staan. Kan me zelfs goed voorstellen dat sommige mensen (mijn moeder) het eigenlijk niet vinden kunnen... ;-} Maarja. Het blijft zoveel langer mooi dan een verregende en verbladblazerde bos bloemen ;-] http://www.jolie.nl/weblog/#3-4-5-december [7 kiekjes op www.jolie.nl/weblog/ ] Spannende tijden voor kinderen. Zeker als er ook nog een poesje komt aanlopen. Dat ondertussen ook erg gemist werd bij de familie D., even verderop in de straat. Zo eindigde de 'geluksdag' (aldus Leora, die ook nog won op school met Bingo) toch nog een beetje verdrietig en uitgeteld. (Niet voor het poesje en haar eigenaars, natuurlijk ;-)) De fotootjes hierboven kun je aanklikken om het verhaaltje erachter te lezen in het onderschrift. Iedereen een fijne Sinterklaasavond gewenst! http://www.jolie.nl/weblog/#nachtvorst [12 kiekjes op www.jolie.nl/weblog/ ] Dankzij het zachte weer in november bloeien er nog steeds -of alweer- bloemen in ons tuintje. Bloemen die normaal pas in het voorjaar bloeien of in december allang niet meer leven. De fotootjes hierboven kun je aanklikken om naam en normale bloeitijd te lezen in het onderschrift. Van mij mag de nachtvorst nog best even wegblijven. http://www.jolie.nl/weblog/#schoolfoto [kiekje via www.jolie.nl/weblog/ ] Als kind heb ik 6 basisscholen bezocht, realiseerde ik me bij het typen van het laatste stukje. Oké, de meeste mensen van mijn generatie hebben tussen hun 4e en 12e jaar tenminste 2 scholen bezocht: kleuterschool en basisschool waren destijds gescheiden. Maar als je vlak voor je 9e verjaardag aan je 6e school begint, is het eigenlijk een wonder dat je nog nieuwe contacten legt. (Ik denk dat dat ook te maken heeft met de schaal van de school (erg klein) en de vriendelijkheid van de klasgenootjes die ik destijds trof.) Afscheid is bij zoveel verhuizingen in nog geen 5 jaar tijd, een basisthema geworden. Ik herinner me nog hoe ik bij de allereerste verhuizing over de vensterbank uit het raam keek en dacht... Ebo, Hennie, Anna... Het gevoel dat het voor mij eigenlijk niet meer hoefde. Niets dramatisch: gewoon het gevoel dat op vandaag niets aan gisteren kon tippen. Het heeft daar ook even geduurd voor ik kinderen tegenkwam die ik niet eigenlijk vervelend vond. Sommige mensen zullen op verlies reageren met vergeten, er niet meer aan willen denken. Het lijkt me ergens best gezond. Zelf geniet ik meer van het werk van een schrijver als Modiano. Speuren in de eigen omzwervingen. Obsessieve opsommingen van plaatsten waar hij geweest is, mensen die hij kende, compleet met bestaande telefoonnummers en adressen op verdwenen plattegronden. In dat soort boeken herken ik de karakters uit mijn eigen jeugd. Als ik een foto kon samenstellen uit mijn kindertijd, van al die vriendjes en vriendinnetjes op al die scholen en woonplaatsen, dan zouden daar de volgende namen en gezichtjes op staan: Woonplaats 1: Ebo van der Velde, Anna Rahanar, Hennie Prins, Wim (Willem) Schutter, Frans, Woonplaats 2: Jeremine Holt, Ilse en Han Otten, Ellen, Mariska, Hans, Woonplaats 3: Geert Jan Douma, Marijke Schaapman, Renée Meijer, Ineke, Hessel, Lars, Woonplaats 4: Alle namen (Ingrid, Henriëtte, Ida, Irene, Kees, Pieter, Hendrik e.a.) bekend; omdat ik nog altijd contact heb met een aantal mensen van deze school, zal ik achternamen weglaten. Net als de woonplaatsen. Die zijn wel uit de politieke landkaart op te maken ;-) http://www.jolie.nl/weblog/#politieke_landkaart [preview + links via www.jolie.nl/weblog/ ] Een paar weken geleden publiceerde Braxwell labs de Politieke Landkaart 2009: alle Nederlandse gemeenten naar verkiezingsuitslagen op de —fictieve— kaart gezet. Vier politieke windstreken —Links, Rechts, Progressief en Conservatief— vormen de basis voor acht gewesten met een eigen politieke kleur. Zou er verband zijn tussen m'n politieke voorkeur en die van de plekken waar ik ben opgegroeid, vroeg ik me af. Met die vraag zocht ik al mijn woonplaatsen op in de politieke landkaart.pdf. Voor het gemak ga ik ervanuit dat een gemiddelde politieke kleur van een gemeente traag verkleurt. Zo zijn sommige locaties uit mijn kindertijd al jaren gemiddeld —inderdaad— ‘rood’: de provincie Groningen en de stad Nijmegen bijvoorbeeld. Enfin. Mijn geboorteplaats ligt op de Politieke Landkaart ligt in Gewest IV: het Progressieve Midden. Daarvandaan ben ik verhuisd naar een stad in Gewest I: de Progressieve Steden. Al snel ben ik opnieuw verhuisd, nog steeds als kind, naar een dorp in Gewest VII: De Rode Regio. Vervolgens ben ik verhuisd naar een gemeente in Gewest III: Rijk & Rechts. Daarvandaan ben ik, nog voor mijn 18e, ontsnapt naar een stad in Gewest I: Progressieve Steden. Vanuit die regio ben ik verhuisd naar Gewest II: Rijk & Progressief. Zodra woonruimte in Gewest II voor een slechtverdienende NaHosser te duur bleek, ben ik verhuisd naar Gewest I: Progressieve Steden; en tenslotte, toen de woningmarkt ironisch genoeg ook in Gewest I vast kwam te zitten, terugverhuisd naar —dezelfde— arbeiderswijk in Gewest II, die op de Politieke Landkaart staat als Rijk & Progressief. In mijn woonplaatsen tel ik dus 6 x Progressief, 1 x Rood en 1 x Rechts. Dat komt volgens mij ook wel aardig overeen met mijn politieke orientatie: vrij van rechtse sentimenten ben ik niet, maar voor de charmes van links gedachtegoed, hoe verouderd ook, ben ik ook niet immuun. Mocht je willen weten hoe je woon- of geboorteplaats op de Politieke Landkaart staat, dan kun je hier inzoomen op de kaart. De topografische typografie is soms wat onduidelijk: plaatsnamen staan soms bovenop elkaar of in een ander cluster dan de stadscirkel, zoeken in pdf is waarschijnlijk het snelste.