Homepage Jolie
In Memoriam Petra, mijn zusje
portretje jolie
                  webcam in de kelder

                  Mooi winternummer van tijdschrift Poppen en Teddybeer

                  17 november 2016 23:07


                  Yes! Hij viel op de mat vandaag..! :-) En wat is 'ie MOOI geworden, de Winter-uitgave van het vakblad Poppen en Teddy-Beer, met m'n interview met Janny van Beveren en de prachtige Kerstfoto's van Janny's poppen... :-)

                  P.S., de webserver waarop deze site staat, is uit de lucht geweest, momenteel zijn er wat tijdsweergave-problemen: ik plaats dit om 18:39, maar de servertijd beweert dat het 23:07 is ;-)

                  [reacties]

                  Maar.... waar is het schilderwerk?

                  10 november 2016 13:49


                  PortfolioDecorB_img_0_thn.jpg

                  Leuk, prachtig, die poppen en poppenartikelen, maar..... schreef een lezer per mail, schilder je nou nooit meer...? Wat jammer...

                  Heel sympathieke vraag... Dank! Maar een schilder moet méér talent hebben dan een afbeelding-maken met verf. Zoals: kunnen uitvinden wat zijn publiek wil, en noem de commerciele inzichten die in de jaren 80 absoluut niet bevorderend waren binnen academies. Dat was ook best slim van onze leraren, want zo onstond er vrijwel geen concurrentie voor hen. En ach, zolang hun eigen werk €50,- euro oplevert op Catawiki, wie zou ik dan zijn om te zeuren over hèn als concurrenten ;-) Maargoed, dat terzijde ;-)

                  Dus nee, ik heb de verf niet afgezworen, maar ik hou het minimaal. Het voelt toch als snel als "onverkoopbaar werk produceren", of tegen beter weten in leuren met talentgebrek ;-}

                  Zo beperk ik me tot de momenten dat ik ergens voor gevraagd wordt. Decors schilderen bijvoorbeeld. Van die decorschilderingen heb ik een aparte pagina met geschilderde decors van afgelopen jaren gemaakt. Niet om op te scheppen dus, maar... als antwoord op de vraag :-)

                  [reacties]

                  Interview met Janny van Beveren

                  8 november 2016 13:16


                  Jannys SH DEP

                  Op 17 november a.s. verschijnt de Winter-uitgave van het vakblad Poppen en Teddy-Beer. Opnieuw mocht ik een artikel schrijven voor het blad, en deze keer had ik de eer om Janny van Beveren te mogen interviewen.

                  Janny is bekend van haar prachtige poppenfotografie en haar eerlijke verkoop van antieke poppen uit haar eigen collectie.

                  Zo maakte ik vorige week een spannende reis naar Dronten: iemand ontmoeten die je alleen van internet kent, wat als....?

                  Janny bleek —hoe kon het ook anders— ook In Real Life de aimabele persoon van haar internetberichten :-)

                  Ik ben héél benieuwd hoe de ruim 1000 woorden, vol tips voor beginners, tips voor poppenfotografie, en natuurlijk het verhaal van Janny's eigen collectie, samen met Janny's Kerstfoto's, in het blad zullen verschijnen.

                  Bij de verschijning van mijn eerdere artikel over antieke poppen, hoorde ik dat het vakblad Poppen en Teddy-Beer behoorlijk moeilijk te vinden is. Kiosken en boekhandelaars kenden het niet ;-}

                  Vandaar dat ik heb uitgezocht waar het te verkrijgen is. Alléén bij Atelier Tierlantijntje en direct bij de Uitgever: Heins & Hobby’s via email-adres info@heins-hobbys.nl. Het blad is —en ik word zeker niet betaald om dit te zeggen, integendeel, alles is liefdewerk pro bono ;-) geen duur blad. Ik was bij eerdere uitgaven verrast door de 52 pagina's hoogwaardige full-color-offset voor maar 5,75 per los nummer. [Zie foto van m'n artikel in het herfstnummer 1 en foto spread 2]

                  Enfin, nog een dag of 10, dan hoop ik dat nr. 114 in de bus valt :-)

                  [reacties]

                  Tot de nachtvorst ons scheidt ;-)

                  6 november 2016 12:37


                  Een 'time-lapse'-filmpje van een Oost-Indische kers die een muur beklimt is het niet geworden. Daarvoor had ik wel de hele zomer op geregelde momenten een kiekje gemaakt, maar het resultaat oogt te schokkerig zonder camera die continu buiten staat. Achja.

                  Laat de nachtvorst nog maar even wegblijven, dan kunnen we nog even genieten van deze vrolijke laatbloeiers :-)

                  [reacties]

                  Leedvermaak om een leegblijvend Klei-forum

                  30 oktober 2016 14:59


                  Misschien —als u even slecht bent als ik— kent u het wel: de verboden verlustiging die leed·ver·maak heet.

                  Ik hoop dat Nemesis me vergeeft. Want ik kan het niet laten een stukje te wijden aan de vakkundigheid waarmee het blad Klei haar webforum om zeep geholpen heeft.

                  Concept: je hebt een vakblad, uit de tijd van de gedrukte media. In deze tijd zet je daarbij een forum op. Zo'n website levert A) aandacht voor je blad, meer abonnees, en B) User-generated content. Interessante onderwerpen op het forum, kunnen leiden tot een artikel in het blad.

                  Dit had het Keramiek Magazine Klei: een schitterende verzameling van vragen en antwoorden. Van professionals in NL en België met tientallen jaren ervaring, tot kleine amateurs als ik (met 2 ovens en een kunstopleiding) konden er vragen nalezen en kennis opdoen.

                  Behoefte om zelf mee te schrijven heb ik nooit gehad. De professionals wilden kleine lieden nogal eens op de vingers tikken “Oh, dus het stond toch op de verpakking!?” en “overbodige informatie als Groeten” was nadrukkelijk verboden. Bovendien was het verplicht om het gehele forum na te zoeken of de vraag niet al eerder gesteld was. Een regel die kribbigheid opleverde als iemand een “reeds beantwoorde vraag” over het hoofd zag. En minstens zoveel opmerkingen als “ik heb uiteraard dit forum al uitgebreid afgezocht, maar...” en natúúrlijk de veelgeplaatste tip: “Schaf een goed boek over basistechniek aan.”

                  U begrijpt dat ik aan zoveel vriendelijkheid weinig toe te voegen had ;-)

                  Een paar dagen geleden ontdekte ik dat het klei-forum vernieuwd was. Jippie! .....Eh...

                  Dat de pagina's traag laden... Tja, dat krijg je als je bergen inline javascript parse·t, tegen de 100 query-strings per pagina laat verwerken èn de server instelt om géén gzip compression en géén leverage browser caching (wie bedenkt zoiets.....) te gebruiken.

                  Alsof dat nog niet dodelijk genoeg is, is de site niet meer doorzoekbaar met Google, is de ijzige sfeer ("Geen groeten, Géén chatbox!") gebleven, en, last but not least, mogen alleen abonnees van het Papieren Blad nog vragen posten. Beleefd geformuleerde kritiek van de vaste leden? Met een kribbige wapper schuift De Redactie die onder het vloerkleed.

                  Ik heb de site maar met gepaste distantie weggeklikt toen ik een Cartmaniaanse lach voelde opborrelen.

                  Wat kan de redactie van Klei doen om haar site te redden? Niet alleen de technische problemen verhelpen. Maar ook een stevige cursus bij de Blogacademie gaan volgen. Deze schrijftechniek en forum-richtlijnen passen niet deze tijd. De rol van forum-gastheer (v/m) verschilt nauwelijks van die van blog-redacteur. Als niemand je lezers (betalende abonnee's..) nog antwoordt bijvoorbeeld, zul je zèlf moeten gaan meeschrijven. Om maar wat te noemen.
                  Kortom: Dit nieuwe forum is lezers en schrijvers straffen voor hun interesse en bijdragen.

                  Maar ehh, ik heb mij, oh schande, toch nog kostelijk vermaakt ;-)

                  Naschrift/Verantwoording: Als gebruikers klagen over lange laadtijden, is hun klacht eenvoudig te verifiëren. Hoe, heb ik lang geleden al geleerd in de tijd dat ik als webmaster bij XS4ALL werkte: Hoeveel data stuur je naar de bezoeker, en in welke vorm? Start de webserver scripts bij elk bezoek?

                  Deze vragen zijn na 20 jaar nog steeds hetzelfde, het antwoord is nu zelfs veel makkelijker te vinden. In elke (gratis) webbrowser zitten "ontwikkelaarstools" waarmee je geheel legaal, onder de motorkap van een site kunt kijken. Kijken we daarmee naar het Nieuwe Klei-forum, dan is het resultaat ontluisterend (click voor een schermafbeelding). De server stuurt onnodig veel scripts mee, laat elke pagina opnieuw onnodig veel elementen laden, heeft caching en datacompressie uit staan. De basisregels zijn gewoon niet toegepast.

                  In de oude site daarentegen, ik heb 'm er toch nog even bijgepakt en vergeleken (click voor een schermafbeelding) is de laad-snelheid véél groter, (625 milliseconden tegen 60.000 milliseconden op het nieuwe forum) en het aantal scripts veel kleiner en veiliger.

                  Wie moeite heeft de ontwikkelaarstools te geloven, kan zich wenden tot de legio gratis diensten, die een rapport van de performance van je site maken, waarmee je, ook als leek, inzicht in het waarom van de traagheid van je site krijgt.

                  Elke ontwikkelaar zou voor hij zijn site oplevert, zèlf even gebruik moeten maken van een van deze diensten, en de losse eindjes uit zijn site moeten halen. Of vooraf een ontwikkelplan maken waarin hij deze valkuilen vermijdt.

                  De redactie lijkt niet te begrijpen dat een website een marketing-tool is. De manier waarop je je er als redactie presenteert, nodigt mensen al of niet uit om je blad te gaan lezen, losse nummers te kopen, of een abonnement te nemen. Site-performance, leesbare layout en aansprekende, vriendelijke verbale redactie-aanwezigheid zijn daarin onmisbaar. En op dit moment schort het aan alledrie.

                  Update...! Ik lees een bijzonder sportief bericht op het Klei-Forum 1 november 2016: "Het nieuwe forum is voortaan toegankelijk voor iedereen; ook niet-abonnees kunnen zich aanmelden. Aan de snelheid van het laden van de website wordt nog gewerkt. Wij wensen iedereen veel plezier met ons nieuwe forum."

                  [reacties]

                  Uit de kattenklauw gered

                  27 oktober 2016 18:29


                  Kater Buddy had "iets." Het bleek een kleine pad. Ik greep Buddy en riep Rosalie, onze beestenredder. Rosalie had het padje al snel te pakken: het bleek gelukkig nog grote sprongen te kunnen maken.

                  Even later liep hij weer vrij in de verhoogde plantenbakken in de straat. Nu maar hopen dat het geen kwetsuren aan de kattenklauwen heeft overgehouden, en het een gelukkig leven tegemoet gaat als plantenbakpadje :-)

                  [reacties]

                  De Wonderlijke Wegen van facebooks Edgerank-Algoritme

                  24 oktober 2016 17:11


                  Dit stukje typte ik al een paar weken geleden, maar er is nog niets aan veranderd. Niet aan FB, niet aan 'de Trump-aanhang'. De plaatjes zijn er 'ingehekt.'

                  Mijn Tante is een Fan van Trump.

                  Op zich is dat geen blogpost waard ;-) ware het niet dat Facebook er alles aan doet om .........de Trump-postjes van mijn Tante voor mij te verbergen.

                  Ik hoor u ongelovig "ECHT?????" roepen.

                  Ja echt.

                  Gisteren las een van mijn huisgenootjes een FB-postje van mijn Tante voor en besloot dat met de vraag: "Is ze serieus, of zit Tante Agaat te trollen...???"

                  Na enig zoeken en vergelijken bleek..... dat mijn FB-tijdlijn totaal niet overeenstemt met die van mijn dochter. Ook Edwin krijgt Tante's Trump-postjes gewoon in beeld. We zijn allemaal even "FB-bevriend" met mijn Tante, en ik heb, meld ik voor de goede orde, mijn Tante niet in de "negeerstand" staan en zij mij ook niet. Pas als ik heel veel moeite doe, een half uur lang "page down" klik op de link https://www.facebook.com/?sk=nf_all die alle berichten op een ingelogde tijdlijn toont, kom ik de Trump-berichten onderaan de pagina tegen.

                  Hoe weet facebook's Edgerank-Algoritme nu dat ik geen fan van Trump ben? Ik ben bijna nooit meer actief op facebook, laat staan dat ik één woord over Trump heb losgelaten.

                  Kennelijk leest facebook het af uit de mening van mijn vrienden. Ja, dat 'linkse spul van XS4ALL' schrijft natuurlijk wèl eens iets over de Amerikaanse politiek, dat ik vast ooit gelike-t heb, net als berichten van mijn Democratisch gezinde Amerikaanse familieleden (die ik gelukkig ook heb ;-))

                  Op zich vind ik het heel aardig dat Facebook hiermee de kans op familie-ruzies verkleint ;-) Het alziend Algoritme heeft het helemaal bij het juiste eind: zonder de ultra-rechtse meningen denk ik positiever over mijn tante ;-)

                  Terecht vind ik het ook weer niet.
                  Het beeld dat Facebook mij voorschotelt, is er meteen ook een met enorme oogkleppen.


                  Je zou je nieuws maar alleen van Facebook betrekken, zoals Facebook nastreeft. Op de dag dat het nieuws zo groot is dat zelfs Het Algoritme er niet omheen kan, vraag je je af in welke wereld je leeft.

                  Achja. Zolang we Facebook hebben, heeft Nederland geen Hendrik Colijn nodig ;-)

                  [reacties]

                  Test test test test test

                  23 oktober 2016 15:11


                  Test! Na weken met "gele schermen" zou het CMS het weer moeten doen...

                  Edwin stak er veel tijd in, weekenden-lang code-herschrijven, om alle deprecated functies eruit te halen. Als dit hier verschijnt, dan is het gelukt. Dankjewel Edwin!

                  [reacties]

                  Trump wordt het

                  18 september 2016 12:12


                  Het wordt Trump.
                  Helaas.
                  Noemt u me gerust een pessimist, want ik hoop dat ik me vergis ;-}

                  Populisme raakt hot, in tijden van al of niet reële dreigingen.

                  De wereld is in de ban van de harde krachten. Kijk naar het Midden-Oosten, naar Azië, Afrika, hoor de stemmen in Europa, proef de antwoordloze-haat-sfeer in de VS.

                  Terwijl de geschiedenis keer op keer heeft uitgewezen dat de mensheid meer baat heeft bij zachte krachten, bij samenwerking, bij verdragen, terwijl mensen gelukkiger zijn in het kleine aantal landen met een goed-functionerende democratie, klinkt overal de roep om hard optreden, harde maatregelen, om een sterke man en een "krachtig antwoord" op alle dreiging.

                  Hopelijk valt het mee met de wereldwijde recessie die Trumps' handelsplannen zullen veroorzaken. Blijft Trump van de nucleaire wapens af.

                  Eén troost, de verkiezing van the Giant Douche zal mooie South Park episodes opleveren :-/

                  [reacties]

                  Preview van de omslag

                  15 september 2016 17:51


                  Hartelijk bedankt iedereen voor alle tips en suggesties!

                  Misschien is het leuk om alvast de ontwerpen voor de/het omslag te laten zien. Het idee is van Guus zelf: als Rietvelder heeft hij een goede kijk op grafisch ontwerp. In de technische uitvoering en details zitten mijn ideeën :-)

                  U kunt Guus op Facebook een hart onder de riem steken en vragen wanneer het boek besteld kan worden, dan werken wij hier in Hilversum zo hard mogelijk verder aan de uitvoering :-)

                  [reacties]

                  Hulp gezocht met het boek van Guus

                  14 september 2016 00:32


                  Lieve Lezer, ik heb uw advies nodig.

                  Ik zoek nu al weken naar informatie HOE ik het boek van televisieregisseur en scenarioschrijver Guus van Waveren probleemloos gedrukt en uitgegeven kan krijgen.

                  Guus' gezondheid gaat achteruit door een ongeneeslijke nierkwaal. Lang wachten op antwoord van trage en logge Uitgeverijen is geen optie.

                  De beste optie zou Print-On-Demand zijn. Maar om het boek te voorzien van een ISBN-nummer om het in de schappen bij Bol.com te krijgen, zou ik een uitgeversprefix moeten aanvragen en me bij de KvK als Uitgever moeten registreren. En ik zie de Belastingdienst al op de stoep staan "Uitgeverij? Wat verdient u daar aan? — Nou niets. De vormgeving en hulp bij dit boek is een vriendendienst. — Jaaaaa ja. Dàt begrip is bij onze dienst onbekend."

                  De reviews van de Self-Publish-diensten zijn niet heel rooskleurig. (" ....moet de auteur zelfs geld bij per verkocht boek bijleggen" Huh...? Wat is het verdien-/klanttevredenheidsmodel daarachter..? [Naschrift: ik heb van het in de review genoemde bedrijf vernomen dat de Villamedia-review géén correcte weergave van de kosten bevat, dat er sprake had moeten zijn van winst, maar dat Villamedia de review niet corrigeert :-/ Jammer dat Villamedia kennelijk niet aan hoor en wederhoor doet, geen bronnen noemt, en daarmee aan de verwarring bijdraagt :-/)] Reviews van de Uitgeverijen zijn weinig beter :-(

                  In het blauwe kader leest u een samenvatting van mijn Zoektocht-Naar-Informatie. Zodat u niet voor mij aan het zoeken slaat en dezelfde ergernis-achtbaan hoeft te doorworstelen :-/

                  In het gele kader leest u meer over het boek van Guus van Waveren.

                  Over mijn Print-On-Demand-zoektocht:
                  Sites-van-2016 lijden aan De Ziekte Van Knipper: Hoe meer beweging: hoe minder informatie :-(

                  Zelfs de Print-On-Demand-Dienstverlener waarmee ik door Arnouds boeken redelijke ervaring heb, lijdt daaraan :-( Sympathiek, die video-boodschappen, ik heb ze allemaal bekeken, ook die, die met tussenpauzes in je inbox verschijnen. Maar ik wil gewoon cijfers, inzicht in de stappen en kosten.

                  Denk je, OK, het moet maar, ik vul mijn mailadres in en ontvang ‘De Complete Gids.’ Een deceptie. Ik las niets dat ik nog niet wist en behield dezelfde vragen.

                  Nog vragen?? Daar zijn we op voorbereid: Stel je vragen in een chat! Ja. Alweer zo'n 2016-stoplap: Want: Vragen die je in een Chat Kunt Beantwoorden, Kun je ook Gewoon op je Site in de FAQ zetten.

                  Uiteindelijk heb ik gebruik gemaakt van de "neem contact op"-button. Denkt u dat ik nu antwoord heb? Nee, natuurlijk niet! Althans: Niets dat ik nog niet wist.

                  Als je dan tenslotte, moedeloos, de site wegklikt, krijg je nog snel even zo'n Typisch-2016-Hengel-Pop-Up.. Waaaaaacht, Meld u zich nog ff voor onze........

                  Over het boek van Van Waveren
                  De kleine Guus van Waveren neemt de lezer mee naar de jaren dertig in de Dapperbuurt. Een peuter ziet een beertje sneuvelen in de kachel en de lezer ervaart de pijn van een scheiding. De armoede van de crisisjaren, de oorlog, de joodse families met hun koffers, op weg naar het Muiderpoortstation. De naoorlogse jazz, wederopbouw en de opkomst van media als televisie. Klein geschreven, zonder overbodige franje. Korte verhalen die je niet kunt lezen zonder de link te zien met hedendaagse crises, veranderende media, hang naar populisme, ijdelheid, menselijke zwakheden en onvermoede kracht. Van Waveren houdt ons een spiegel voor, vol kleine, komische, tijdloze en tijdsgebonden beelden.

                  U als lezer heeft wellicht eigen ervaring met Print-On-Demand-diensten. Uw boek is misschien te vinden bij Bol.com.

                  Heeft u tips voor mij en vooral, voor Guus, bij dit traject?

                  [reacties]

                  Wifiloos in Dieppe

                  27 augustus 2016 16:18


                  Wat doen vier webverslaafden, twee weken noodgedwongen zonder internet?

                  Ik hoor u denken: Heerlijk Rust Hebben!?

                  Eh ja. Al moesten we daar wel een hóóp plannen voor opzij zetten ;-) Meegebracht naslagwerk konden we niet vertalen naar webpagina's, het geplande live vakantieblog zat er niet in, het voor tieners noodzakelijke skypen met leeftijdsgenoten kon alleen op de parkeerplaats van de Carrefour, net als de routes en openingstijden van de musea naslaan ("Pour plus d'information visitez le site du...")

                  OK, niet getreurd: het huisje, niet op Google-Maps, zou immers op loopafstand van de zee liggen.

                  Uren hebben we inderdaad gewandeld, maar de zee zelf hebben we nooit lopend bereikt.

                  Goed, het leven blijkt gewoon niet helemaal te plannen, ook niet op vakantie ;-] Al met al hebben we ons prima vermaakt. Een plakboek volgeplakt met dagelijkse verslagen. In de zee gezwommen, bunkers beklommen, musea, kerkjes, franse vrijmarkt en het atelier van een kunstenaar bezocht, Franse kranten geprobeerd te lezen, net als een franse uitgave van John Grisham's non-fictie. Een militaire oefening beleefd in een winkelcentrum, vlak na de moord op priester Jaques Hamel.

                  De Tweedewereldoorlog is in Dieppe dichterbij dan ik vooraf had vermoed. Overal plekken die herinneren aan de mislukte geallieerde actie van 1942, bloemperkjes in de vorm van de Candadese vlag, die er wappert waar hij maar wapperen kan. Na een bezoek aan het Museum van de 19e Augustus, had ik pas een beeld van de open loopgraaf die Dieppe geweest is op die ochtend.

                  Op de dag van de plakboekpagina hierboven, vond ik bij lage eb een wonderlijk stuk Aluminium. Gevechtsschroot? Zonder internet was het lastig nazoeken ;-} en ook thuis heb ik het stuk metaal met V-inkepingen niet kunnen identificeren.

                  Enfin, als het kan, kiezen we volgende keer een paradijselijker en technisch geavanceerder oord. België, Engeland, Nederland bijvoorbeeld ;-) Al zou een zomer ‘Dieppe zonder Wifi’ een aardige bestemming zijn voor populisten die oorlogsretoriek bewonderen ;-)

                  P.S.: Edwin past de reCaptcha-instellingen aan. Bij hinder van reCaptcha, stuur gerust 'n mailtje.
                  P.P.S.: reCaptcha ziet nu iedereen aan voor robot ;-) Mijn excuses!
                  P.P.P.S: Edwin heeft een bug gefixed, het zou weer moeten werken! :-)

                  [reacties]

                  Hysterische Testosteronbom-Trut

                  23 augustus 2016 20:25


                  Ja, die ben ik tegengekomen. Daarnet. In de Supermarkt. Een Hysterische Testosteronbom-Trut.

                  Zodra het chroomstalen hekje voor haar open ging, kon de hele winkel meegenieten van haar schelle schreeuwstem.

                  Als dat soort mensen alleen is, of slecht gekleed het gangpad van de Lidl onveilig maakt, denk je: och jee, de tragiek van de bezuinigingen op de psychiatrie.

                  Maar nee, deze Schreeuwstem was keurig gekleed, een jaartje of veertig en: sjouwde drie kleine kindertjes door het gangpad bij Albert Heijn. En weer terug naar de ingang, want Schreeuwstem was iets vergeten.

                  Even later kwam ze weer binnen. Bruuske bewegingen. Woest met de kar langs de rekken. Weer schreeuwen. NEEE!!!! Ik kan jou nu niet tillen!!!! LAAT DAT O Lie Vier!!!!!!

                  Ik heb me me teruggetrokken bij de groenten, alle kaartjes bestudeerd, de aanbiedingen bekeken. En nog eens bekeken. Nog even langs de appelmoes gelopen. Zelfs even volkomen onnodige piccadilly gekocht —want die staat in de allerverste uithoek van de winkel bij de groenten— na het bestuderen van alle etiketten, ingrediënten, merken en prijzen.

                  Allemaal in de hoop dat Schreeuwgeval en haar zielige kindertjes naar de kassa zouden gaan. Zouden verdwijnen. Of op z'n minst een vorm van zelfbeheersing zou hervinden om het aantal decibels te verminderen.

                  Maar nee.

                  Schreeuwgeval liep vast bij de Doe-Het-Zelf-Sap-Machine. Knoeien, sap op de vloer, doekjes. Schreeuwen, haar kinderen huilen en terugschreeuwen. Het tafereel was te triest, te lomp en te stom om aan te zien en te horen.

                  Even later kwam ze nog dichterbij, naar het vlees, waar ik stond. Opnieuw een schelle schreeuwstem opzetten tegen haar kinderen, ik schatte de jongste een jaar of drie en de oudste negen.
                  "Mevrouw..." legde ik heel vriendelijk een hand op haar schouder: een kleine aanraking kan mensen soms kalmeren, "Uw kinderen gaan alleen maar harder tekeer als u zo luid—"

                  Die zin kon ik niet afmaken. Met uitpuilende ogen begon ze tegen mij te schreeuwen.
                  "Nee!!!!!!!!! U HEEFT UW KANS IN 'T LEVEN GEHAD!!!!!!!" (Wat bedoelde ze dáármee? Dat mensen met zilvergrijs haar hun mond moeten houden?) Ik heb er niet naar gevraagd. Met elke vriendelijke vezel in mijn lichaam probeerde ik eenvoudig te herhalen dat ..........zo luid schreeuwen tegen kinderen geen zin heeft.

                  "NEE!!! NEE!!! Ze heeft me aangeraakt!!" greep ze haar kinderen en rende ze naar de Klantenservice. Daar begon ze een heel verhaal. Ik kon het bij de kaas —uiteraard— veel verderop in de winkel volgen. "Die mevrouw daar!!! JA DIE!!!!!!!!!!!!!"

                  Wat dacht ze?
                  Dat de medewerker van Albert Heijn mij nu de winkel uit zou gaan zetten?

                  Ik ga ervanuit dat haar hysterische gedrag de rest van de winkel ook is opgevallen. Niet alleen de klanten, maar ook de vakkenvullers en de Service-balie.

                  Later, toen ze weg was en ik de laatste boodschappen kon gaan zoeken, heb ik nog even gevraagd aan de jongen die ze aansprak, of ze tegen hem ook zo was gaan schreeuwen. En opgemerkt dat mensen zich soms zo eenzaam kunnen voelen als niemand hun leed opmerkt: dat ik niet meer had gezien dan haar leed, en dat van haar kinderen. Aan de twinkeling in zijn ogen zag ik dat de lach echt was.

                  Feit is, dat dit soort mensen onbereikbaar is. Mijn aanspreekdaad was volskrekt zinloos. Niemand hoeft het me te vertellen :-/

                  De overdosis stoffen die haar Testosteronbom-brein aanmaakt, geven haar heilig geloof in haar eigen agressie. Iedereen is gek, iedereen die het waagt iets te zeggen zouden ze het liefst op hun bek timmeren — haar ogen puilden genoeg uit om het te doen.

                  Haar kinderen denken dat het normaal is, dreigen, stampen, grijpen, zwaaiende bewegingen en natuurlijk: voortdurend schreeuwen. Wedden dat zij zelf ook zo'n kind was?

                  Thuis sloeg ik er, nog natrillend van de vreselijke ervaring, Alice Miller op na. En ik las een hoopvol artikel op haar site: een slachtoffer hoeft geen dader te worden, maar kan ook uitgroeien tot een enlightened witness.

                  Thank God.

                  [reacties]

                  I Fail the Turing Test

                  23 augustus 2016 17:30


                  Ik ben een robot ;-/

                  Tenminste, volgens de "Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart", alias reCAPTCHA ;-}
                  Ik kan niet meer reageren op mijn eigen blog: 19 van de 20 reacties die ik typ, komen niet aan.

                  Als mijn reacties een paar regels en genuanceerd zijn, komen ze niet aan. Als ze kort en bondig zijn, komen ze niet aan. Wat doe ik fout? Typ ik te snel? Gebruik ik de verkeerde woorden?

                  Ik heb screencaptures bewaard van de berichtjes, voor wie bewijs zou willen ;-) Feit is: reCAPTCHA ziet me aan als ROBOT.

                  Jammer van Edwin's werk om deze spambeveiliging van Google te installeren. Laten we er verder maar de lol van inzien ;-} En zo'n totaal Geeky I Failed the Turing Test T-shirt bestellen.

                  U mag uiteraard proberen of u hier wèl kunt reageren, helaas ben ik zèlf geband uit mijn eigen blog ;-}

                  [reacties]

                  KWG 134

                  21 juli 2016 14:40


                  Is het geen schattig popje geworden?

                  Als u wat minder van ons hoort, dan zitten we ergens in de zon, terwijl onze Logées op de katten en het huis passen :-)

                  Voorlopig zijn we gewoon thuis hoor, qua zon hoeft deze dagen ook niemand ver te reizen ;-)

                  [reacties]

                  spambeveiliging

                  21 juli 2016 14:36


                  Vanochtend bleek mijn weblog overstelpt met 112 stuks spamberichten [schrik niet het is een screencapture..] :-/

                  Nu krijg ik helaas geen notificatie meer dat er hier iets gepost is, waarschijnlijk door iets dat Edwin om beveiligingsredenen uitgeschakeld heeft. Dat helpt niet mee om zo'n spamoverdosis snel te ontdekken.

                  Gelukkig kan ik ze met een digitaal gereedschapje allemaal tegelijk selecteren en wissen.

                  Waarschijnlijk zulen we vroeg of laat niet ontkomen aan iets als recaptcha. Ik weet niet of er haken en ogen aan zitten. Beter gezegd: theoretische haken en ogen, want wij doen niets met stats, cookies en dergelijke. Ja, een cookie die de naam die je invult onthoudt geloof ik, al was het maar omdat ik anders zèlf voortdurend mijn naam moet invullen ;-} Dat is, kortom, een cookie waar WIJ niets mee doen. Maarja, wat doet Google er weer mee, met zo'n reCaptcha bijvoorbeeld?

                  Bent u het af en toe ook zo zat...? De spammers, de Googles, de aanklikbuttons dat je Geen Robot bent, de popups dat je cookies accepteert? De marketeers die overal misbruik van maken en je TOCH weer via cookies met hun advertenties achtervolgen?

                  Achja, het is komkommertijd.
                  Nouja, WAS het maar komkommertijd ;-} Zorgwekkender trefwoorden te over ;-/

                  [reacties]

                  Perenspinselbladwesp

                  13 juli 2016 18:30


                  Perenspinselbladwesp! ik had er nog nooit van gehoord. Edwin wist gelukkig snel de naam te vinden bij het nest, dat in ons jonge Perenboompje is opgedoken. Vorige week had ik de bladeren, ook de onderzijde, nog besproeid met een heel milieu-vriendelijk middeltje. Zo vriendelijk (of met de regen weggespoeld) dat de stipjes op het blad nu zijn uitgegroeid tot een rupsenkluit.

                  Maargoed. De vraag is natuurlijk: Wat doen we ermee? De hele tak afknippen en in de groenbak gooien? Of komen ze dan daar alsnog uit, en is de "restafval-kliko" een betere plek?

                  [reacties]

                  bijzondere steentjes

                  11 juli 2016 12:43


                  Als Rosalie een bijzondere steen vindt, gaat er een mailtje naar Opa in Zeeland, met een close-upje van de steen. En dan weet Opa wat voor steen het is.

                  Zo bleek de steen die Rosa ooit op het strand in Herne Bay gevonden had, een ècht bijzondere: een versteend schelpdiertje van 56 miljoen jaar oud. Dat Opa dat allemaal wéét!

                  Zaterdag kreeg Rosalie van Opa een doosje met steentjes. Echte fossielen. De oudste, de trilobiet, van zo'n half miljard jaar oud.

                  Het schatkistje staat nu op Rosalie's bureau, met het schelpdiertje uit Engeland er ook in. Een klein verlicht vitrinekastje kunnen we er vast wel voor vinden.

                  Meer foto's van de zonnige dag in Zeeland zijn te zien in Hilda's weblog.

                  [reacties]

                  Gefeliciteerd met je verjaardag (O)Pa!

                  29 juni 2016 12:33


                  Zou het voorspellende waarde hebben, het Weerhuisvrouwtje dat voorzichtig haar deurtje uitloopt..? Van de Hortensia hoeft het niet, die is blij met de regen en het zon-urengebrek :-) Ook de slakken zijn dolblij met zoveel water en vreten alles kaal, tot aan de Lidcactus in de tuin ;-)

                  Kortom: het belangrijkste nieuws van vandaag..... We feliciteren mijn vader met zijn verjaardag :-) Leeftijd is classified information, maar we hadden hier al 'ns gesteld dat mijn vader er jeugdig uitzag voor iemand die nog net in de jaren '30 geboren is ;-)

                  Een fijne dag Papa! Hopelijk heeft het Weerhuisvrouwtje gelijk en wordt het zonnig ;-)!

                  [reacties]

                  Hoe een blogpost van Ximaar leidde tot een ....artikel in een Poppen-magazine!

                  25 juni 2016 08:33


                  Bijna had ik de vraag gemist. Mijn mailfilters hadden het privémailtje naar een verkeerd postvak gedirigeerd. Maar toen kwam daar Ximaar, met zijn blogpost “Lezen jullie digitale Nieuwsbrieven, en zo ja HOE?
                  Ja...... soms,” dacht ik, “en Hoe? Met een filtersysteem.... OOOPS.. Wat doet dat privébericht daar tussen de Nieuwsbrieven...??”

                  Om een lang verhaal kort te maken —recensie van het Tijdschrift Poppen & Teddy-Beer heb ik hier geplaatst— zonder Ximaar's blog zou het bericht me ontgaan zijn ;-)

                  Het artikel dat ik heb ingestuurd gaat over Franse Poppen van rond 1890. Een tragisch moment in de poppen-geschiedenis: op het hoogtepunt, het moment dat ze de àllermooiste poppen maken, kunnen de Franse fabrikanten de concurrentie niet meer aan. Hoe dat afloopt........... ;-) U leest het in Tijdschrift Poppen van September dit jaar!

                  P.S.: De foto's bij het artikel zullen zijn van niemand minder dan ...Janny van Beveren! Zij heeft een enorme kennis van poppen uit deze tijd en ervaring met museum-inrichting. Van haar poppen is normaal alleen een glimp te zien op RubyLane. U begrijpt dat ik hier wel een paar dansjes gemaakt heb ;-)

                  [reacties]


                      RSS  php-icon © mailto: Jolie, 2002, 2015