

|

7 mei 2013 14:19
Stel je voor, je hebt een gereedschapskist gekocht gevuld met gereedschap van goede kwaliteit. Op een dag komt de winkelier langs, haalt je gereedschapskist leeg, en zegt: "Vanaf nu heb je de keus a) je gereedschap bij ons huren b) naar de Action gaan en daar een blikken waterpomptang kopen en kijken of je je werk daarmee gedaan krijgt."
Dat is wat Softwareproducent Adobe gisteren gedaan heeft.
Adobe, uitgever van beeldbewerkingsprogramma Photoshop, tekenprogramma's Illustrator en Fireworks, video-/animatiepakketten als Premiere, Aftereffects en Flash en veel andere pakketen, lettertypen en hulpmiddelen voor de grafische industrie —ik gebruikte ze vrijwel allemaal sinds 1993— trekt de stekker uit de verkoop van haar produkten, en dwingt de gebruikers ze vanaf deze zomer te huren via internet.
Dus, stel dat je toevallig een internetstoring hebt op het moment dat Adobe de verplichte maandelijkse licentie-check wil uitvoeren, dan kun je fluiten naar je werk tot je internetverbinding weer up is. Oók als je kiest om je bestanden lokaal, op je eigen computer op te slaan, in plaats van in de nieuwe cloud van Adobe.
Of stel dat je een maand naar een Grieks eiland zonder internettoegang gaat, dan houdt je Photoshop, Première of wat je ook maar wilt gebruiken, ermee op zodra Adobe het tijd vindt om je licentie te checken.
Of stel dat je een wat oudere computer hebt (en tegenwoordig is de snelste computer zodra 'ie thuisbezorgd wordt al ingehaald door snellere en geavanceerdere) en je wilt de upgrade even uitstellen, dan dwingt Adobe je om niet alleen dat maandelijkse bedrag voor je Software-gereedschap te betalen, maar ook om du moment dat het Adobe behaagt om haar hardware-eisen op te schroeven, nieuwe hardware te kopen.
Of stel dat je een maand wat hogere kosten hebt door onvoorziene omstandigheden (hey, het is ook nog crisis toevallig) dan kun je niet besluiten om die aanschaf (upgrade van hardware en software) uit te stellen.
En als je het wèl uitstelt: heel simpel: dan kun je gewoon je documenten, je eigen producten, niet meer openen. Gevolg: helemaal geen inkomen meer.
Andere bekende problemen die zullen opspelen: Vormgevers werken soms samen met toeleveranciers en opdrachtgevers, die in exotische software werken. Zo kan Illustrator CS5 (nog) allerlei exotische documents-formaten aan, maar de nieuwere versie, CS6, al niet meer. Gedwongen upgrade, naar zo'n versie met beperkte bestandsondersteuning, snijdt dus die mensen de pas af. Zulke samenwerking en opdracht-aannemen maakt Adobe daarmee onmogelijk.
En dan heb ik het nog niet over het feit dat heel veel Adobe-klanten al hebben doorgerekend dat het bedrag dat zij zullen gaan betalen, bijelkaar opgeteld hoger is dan ze nu betalen aan upgrades van hun Adobe software. Of over wachtwoord en ID-problemen. (Over the top, maar inderdaad: Zo zien die eruit.) Of over problemen als je verschillende werkstations hebt (moet je voor elk werkstation een licentie kopen, of mag je het zoals nu, op 2 werkstations runnen voor de prijs van 1: nog meer verborgen prijsverhoging.) Of over het discontinueren van Fireworks.
Conclusie: waarom doet Adobe dit? Niet als dank aan alle trouwe klanten die de afgelopen twintig jaar hun software gekocht hebben, er met veel liefde les in gegeven hebben of handleidingen voor gemaakt hebben, maar slechts om twee redenen.
Om piraterij tegen te gaan. Prima, best, Adobe's goed recht, hoewel ik daar geen getallen over heb kunnen vinden. Loopt dat nu werkelijk zo uit de hand en kopen de meeste studenten die met een schoolversie hebben leren werken niet uiteindelijk een eigen Photoshoppakket? En de tweede, vast belangrijkse reden: voor de winst. Die 4,4 miljard winst die Adobe vorig jaar maakte, was niet genoeg. Nee, je moet als bedrijf je orderwaarde maximaliseren: mensen moeten vaker en meer uitgeven.
We hebben gezien bij Quark Xpress hoe dat uitpakte. Van onbetwiste marktleider naar leeggelopen bedrijf overgenomen door een private-equity-firma. Met dat laatste ben ik vandaag voor het eerst blij. Ik ben trouw gebleven aan Quark Xpress, ik dus kan zodra Adobe de kraan dichtdraait rond InDesign gewoon legaal doorwerken.
Nu maar hopen dat andere softwarehuizen eindelijk alternatieven voor Adobe-produkten gaan uitwerken. Nooit, maar dan ook nooit gedacht dat ik dàt na 20 jaar enthousiasme over de Adobe Producten nog 'ns zou zeggen. Pixelmator bijvoorbeeld. Of TheGimp (nu stuurs en crashend, zelfs op een quad-core-machine, maar dat moet bij te stellen zijn), Sketch (iets meer file-formats..?) Of Corel PaintshopPro (Windows only.) De alternatieven zijn nu slecht, maar dat was (bijv.) Adobe InDesign de eerste jaren ook, en ook hoor ik goeie verhalen over Acorn. Wordt vervolgd, vrees ik ;-/
[reacties]
4 mei 2013 12:52
Ik begrijp die mensen wel hoor, die zo vreselijk graag langs Duitse graven willen lopen. Volgens de definitie herdenken we vanavond immers "allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties."
Dus, als we óók Nederlandse KNIL-Militairen herdenken, die al of niet bij het plegen van oorlogsmisdaden zijn omgekomen, waarom zouden we dan niet even een ommetje extra langs de Duitse graven maken? Ook die Duitsers waren over het algemeen onbenullige jongens, die maar door hun regime op pad gestuurd werden, net als onze KNIL-mannen. Geen Reichsheini's in eigen persoon. Toch?
Heel anders was het lot van al die burgers die op basis van hun religie, afkomst, etniciteit, allereerst jarenlang als 'bacillen' zijn afgeschilderd, zijn geisoleerd, bestolen en ten slotte, toen ‘gewoon’ doodmeppen of -schieten te arbeidsintensief werd en ook teveel suicides (25.000 heb ik wel 'ns gelezen) onder de militairen opleverde, industrieel vermoord zijn.
Ondertussen zijn er nog steeds mensen die niet kunnen of willen geloven dat dat allemaal ècht gebeurd is.
Als we dus al iets moeten veranderen aan de definitie van 4 mei, laat het dan geen uitbreiding zijn. Laten we op een àndere dag langs de KNIL-militairen, de Foute Opa's en de Duitse graven lopen. En laten we op 4 mei alléén de mensen herdenken die slachtoffer werden van haat, antisemitisme, vooroordelen, intolerantie, racisme, homohaat of xenofobie. Dan hebben we vanavond —helaas— meer dan genoeg verwoeste mensenlevens om bij stil te staan. En dan herinneren we onszelf eraan hoe belangrijk het is elke dag weer alert te blijven op alledaagse intolerantie en slapend (?) antisemitisme.
De wagon in de foto hierboven is onderdeel van de expositie Beladen treinen in het Spoorwegmuseum.
[reacties]
1 mei 2013 16:07

Vannacht droomde ik van XS4ALL. Nee, iets preciezer: ik droomde dat de techniek, waarmee Marcel en ik vandaag precies 20 jaar geleden inlogden op "xs4all, flagship of the Hack-Tic Network", verboden was geworden.
De techniek was eenvoudig: vanuit je eigen computer legde je per modem contact met een andere computer, een server, en op die machine kon je getypte commandootjes uitvoeren.
In mijn droom legde ik zo'n terminal-verbinding, typte enkele commando's, en ontdekte al snel dat de achterliggende mini-programmaatjes verboden geworden waren. Eenmaal wakker kon ik me de paniek in het droommoment niet meer voorstellen: met de Grafische Interfaces van vandaag kun je méér dan via een terminal verbinding. Maar helemaal losgezongen van de realiteit is de gedachte niet.
Shell accounts worden namelijk nu, twintig jaar later, nog vooral gebruikt door mensen die IRC-bots draaien met minder-vrolijke bedoelingen, als spam en het lamleggen van hele netwerken.
Zo las ik gisteren nog in de NY-Times over de curieuze collega die wij kenden als CBdrieROB, die onlangs is aangehouden. Al haatte Sven destijds alleen nog ‘geitewollensokken,’ hoogtepunt uit de geschiedenis van XS4ALL was het niet. Maar daarover had
Frans Brokx die met CBdrieROB op de Helpdesk werkte, accurater kunnen vertellen dan ik ;-)
Kortom, bij ‘Twintig jaar XS4ALL’ kan ik beter citeren uit m'n tekst van 1 mei 2003:
We hadden die dag het artikel van Van Jole gelezen, en dat internet moest een zee van informatie zijn. Een wereldwonder, van de orde Niagara Watervallen of de Sint Pieter. We lazen Welcome to xs4all, flagship of the Hack-Tic Network %$
Eh. ja. En nu? Waar was het Wereldwonder? We probeerden -tot 2 uur 's nachts- wat DOScommando's, die uiteraard niet werkten want het was Unix, wisten wij veel. Er gebeurde weinig, en we hadden geen idee wat we ermee moesten of konden.
Zo zal het veel van die 500 abbonnee's van die eerste dag vergaan zijn. De eerste jaren was internet vooral geschikt voor nerds en studenten informatica.
En zijn shell-accounts vandaag, als we het interieur van CBdrieROB gefilmd door de spaanse politie bekijken, vooral geschikt voor mensen die tussen Commodore 64-boeken, oude Modems en antieke servers een soort Hacktic-nostalgie in leven houden. *Oeps.* Stom dat we de inhoud van ons achterhuisje gisteren niet verkocht hebben: "Te Koop! Museumstukken uit vorig Millennium" ;-) tIs dat 'ie zo'n antisemiet geworden is, anders zou ik het achterhuisje verhuren aan Sven ;-)
Enfin, iedereen die de ‘nostalgische ervaring van de Shell-Login’ nog 'ns wil meemaken, kan nog steeds terecht bij XS4ALL. Meer lezen over 20 jaar XS4ALL...
...en Naschrift: Ook de 5-jaar XS4LL-website is weer te bekijken en lezen, met veel anecdotes en knipsels van het eerste uur. Omdat ik 'm nergens meer kon vinden heb ik een 15-jaar oude CDrom opgezocht en 'm geupload :-)
[reacties]
27 april 2013 01:06
In het blogje over het opgeknapte Leon-Prieur-popje kwam het verschijnsel (onvindbare) kopankers ter sprake.... Nu ging hier gisterenavond de bel, en tot mijn verbazing stond onze vriendelijke Postbode op de stoep met een héél groot pak... Afzender.... Berend Peter..?!
Wat bleek..? Beeldhouwer Berend Peter had niet ‘zomaar een paar kopankertjes’ gedraaid in zijn houtatelier, nee... Een bijzonder houtschulptuur, een stilleven, met 2 gedraaide houten schalen, één groot en robuust maar op een spits en rank voetje, één klein en ragfijn, dun als de poppenhoofdjes zelf, samen op een viervoet van fijngenerfd hout, met een gekarteld ornament dat doet denken aan muziekinstrumenten, maar ook herinnert aan franje van een kleed (terwijl je het niet op die plek of in dat materiaal zou verwachten :-)) Voorzien van één stalen ebbenhouten accent, dat knipoogt naar eetstokjes of... gereedschap..
Liepen we vroeger bijna dagelijks langs het werk van Berend Peter in Amsterdam: Edwin langs
Monument voor een verzonken stad in West, en ik, ook ruim tien jaar lang, langs Dwazen denken te beschermen in de Indische Buurt.... Kunstwerken die als baken in je impliciete geheugen zijn gaan zitten: als je er midden in de nacht, slaapdronken naast gedropt zou worden, zou je moeiteloos de weg naar huis (je oude adres waar je blindelings elk klikje van het voordeurslot kende) kunnen vinden.... Dat maakt het voor ons allebei extra bijzonder om vandaag een houtstilleven van ‘onze eigen Amsterdamse’ Berend Peter in onze Hilversumse woning te kunnen bewonderen.
Kortom: een heel bijzondere verrassing! We zijn er ERG blij mee BP!
[reacties]
26 april 2013 15:37
Wij hadden twee jaarlijks prachtig bloeiende indische kersen. Hadden ja, want de gemeente Hilversum heeft er net doodleuk één weggehaald. Op last van Jan Schuilenburg, beheerder-inspecteur team groen van Hilversum Mediastad, aldus de boomverzorger met Geert-Wilders-accent. En hij was al zo vriendelijk om niet om zeven uur 's ochtends te komen.
Kon 'ie dan ook niet nog even wachten tot de boom uitgebloeid was? vroeg ik. Zit je maanden uit te kijken naar het moment dat die boom eindelijk weer bloeit, en wat gebeurt er? Zodra de knoppen dreigen uit te komen, komt u hem weghalen.
Het is zinloos discussieren met dat soort mensen — "wij worden er ook maar voor betaald" en "de vitaliteit was slecht" —ja, dat zag ik: hij stond bijna in volle bloei..— "er komt een nieuwe" — ja, dat duurt tien jaar hè, voor die weer zo groot is... En we zouden geïnformeerd zijn: er was een kapvergunning verleend. Nu lezen wij elk stuk papier, geprint, gedrukt, digitaal, en ik kan u verzekeren: wij zijn niet geïnformeerd. Ik zal het zo 'ns navragen bij de buren, maar die zouden ons zeker geïnformeerd hebben als zij geïnformeerd waren. Geïnformeerd. Tsssk. Ik mocht een takje in een vaasje zetten. Daar heb ik voor bedankt. (Rosalie heeft er een aangenomen en wil 'm graag stekken. Ik vrees dat dat niet kan, maargoed.) Conclusie...........
[reacties]
3 april 2013 22:18
Eugène Daniël werd geboren op Vlieland op 23 maart 1965.
Eugène was de broer van Paul Alexander die "bijna" op Vlieland werd geboren. Maar door een zware bevalling, die mis dreigde te gaan werd zijn moeder
met grote spoed op een brancard in een militaire jeep naar de westpunt van Vlieland, "de Kroon's polders" gereden.
Ze moest naar het ziekenhuis in Leeuwarden maar een helicopter kon haar niet ophalen, het eiland lag n.l. in een dikke mist. Dus stuurde Defensie een vliegtuig(je) dat met behulp van Radar, Vlieland wist te vinden en landde bij Het Posthuis/Kroon'spolders op de Westpunt waar de Vliehors begint. Ik werd er ook nog in gepropt en zo vlogen we naar Leeuwarden alwaar
Paul werd geboren, gezond en wel.
Je begrijpt dat toen Eugène op komst was wij gepakt en gezakt met een hotline en een heli klaar stonden. Wie schetst onze verbazing toen Eugène pijlsnel te voorschijn kwam.......
Geen vliegtuig, geen heli, gewoon "zoals het hoort".
In Augustus 1968 vertrokken wij van het eiland. Eugène was toen 3 jaar jong.
Ik was werkzaam bij het Staatsbosbeheer op Vlieland sinds 1 februari 1961.
Ik begon op 1 september 1968 aan een nieuwe baan, nu bij de Vereniging Natuurmonumenten.
Maar helaas er was niet zo snel aan een huis te komen.
Wel werd mij een huis in het vooruitzicht gesteld in het Gooi maar ik moest "even" geduld hebben.
Dat geduld had ik wel en we gingen vanaf Vlieland tijdelijk naar Deventer. In een mooie flat, maar ja geen eiland zoals Vlie'..........
Ongeveer 8 à 9 maanden later, augustus 1969, streken we neer in het Gooi.
Eugène was toen 4 jaar.
Nu een grote stap verder.
Op 18 september 1997 overleed Eugène. Op 22 september een bescheiden afscheid in Crematorium 'Den en Rust' te Bilthoven. Zijn broer Paul hield een mooie gevoelige toespraak. Wat ik me nog herinner dat hij vertelde dat Eugène altijd voor verassingen zorgde en dat het daarom heel goed denkbaar is dat hij op zekere dag zo maar weer voor ons staat.
De muziek die werd gespeeld was 'Wiegenlied van Schubert', 'Abschied' van Roger Whittaker en 'de Wind nam hem mee' van Frank Boeijen.
Op maandag 27 oktober om 11 uur 'smorgens werd zijn as uitgestrooid in het aangrenzende bos bij het crematorium.
Er waren daar, schat ik, 6 jonge mensen bij wien's namen ik niet ken behalve zijn vriendin E. uit Hilversum.
2 april 2013, geschreven door © Daan Buitenhuis, de vader van Eugène Buitenhuis. Deze tekst is hier toegevoegd aan de In Memoriam-pagina voor Eugène.
[reacties]
27 maart 2013 20:33
Binnenkort gaat 'ie dan ècht naar de Drukker!
Hèt boek over privacy en internet. De paginanummers hier bij de Foto's in het boek kloppen niet meer door de tweede opmaak, maar dàt laat ik zo: mensen zullen de eventueel gezochte foto zo ook wel vinden.
[reacties]
23 maart 2013 13:28
I N G E Z O N D E N H E R I N N E R I N G
door Klaas 2013
Het was op een vrijdagmiddag. Iets na 5. Het weekend was net begonnen.
Bij het verlaten van het pand van de uitgeverij heerste er bij de receptie, overigens in die periode DE wijn- en biertapperij van Hilversum, een mineurstemming. Ons Eugène was net ontslagen.
Waarom, waardoor wist men niet. Had zo m'n vermoedens. Eus was nog op z'n werkplek. Om zijn persoonlijke spullen te pakken.
Achter het bureau zat een hulpeloos restje ellende zonder toekomst dat enige ondersteuning kon gebruiken.
Na een onsamenhangend en verwarrend verhaal het restant gevraagd of het nog bereid was. Of hij het nog kan en wil opbrengen. Wat het ineengezakte figuur beaamde. Waarop Eus bevolen werd om de deur van de kamer gesloten te houden en vooral op z'n stoel te blijven zitten.
De directeur aangegeven dat ik vanuit persoonlijke motieven en niet als OR-lid over Eugène kwam praten. Toegegeven, Eus hield nog wel eens onregelmatige werktijden aan, met een gemiddelde werkweek van meer dan de overeengekomen 36 uur. Wat in een creatieve omgeving zoals de redactie en RTV-sectie als normaal werd ervaren. Zijn werk had daar nooit onder te lijden gehad, deadlines waren en werden altijd door hem gehaald. Sterker, binnen de print had hij in Nederland als soapist behoorlijk naam gemaakt. De schrijver van het meest gelezen deel van het Veronica Blad dient niet met zoveel gemak de concurrentie beschikbaar gesteld te worden. Een functioneringsgesprek, een herkansing met eventueel inzet van begeleiding en een herhaling van afspraken zou een juist hulpmiddel kunnen zijn. Gaf de directeur aan om in deze kwestie als katalysator op te willen treden. Dat het voor alles en iedereen goed was om direct handelend op te treden.
Het was opvallend stil in het pand toen Eus gehaald werd.
Ongeloof en hoop straalden uit z'n ogen. Nadat hij uitgenodigd was om mee te komen.
Zeker in het begin was het een wat onwennig gesprek. Beide partijen wensten in de herkansing te gaan. Zij schudden ter bevestiging en afsluiting elkaar de hand. En bleven samen nog even in de directiekamer napraten.
"En?" klonk het vanuit de zwijgende en drinkende plakkers bij de receptie. Gaf ze een glimlach en een vette knipoog. Aan Eus en de directie de eer om met het resultaat om te gaan.
's Maandagsmorgens iets voor half 9 kwam Eus op de zijn karakteristieke wijze op het werk aan. Alsof er dat weekend niets aan de hand was geweest.
Helaas heeft het niet lang mogen duren. Kwam het moment dat onze wegen als collega's elkaar scheidden. Met niet lang daarna het definitieve afscheid. Maar dan in gedachte. Want Eus was niet meer.
Klaas' echte naam is bij de webredactie bekend, de tekst staat ook hier.
Eugènes broer Paul reeg deze week vrijwel tegelijk twee berichten over zijn broer (*23 maart 1965 – † 18 september 1997.) Oude Jeugdfoto's van een wederzijdes vriend, en bovengeciteerde tekst, die ik had ontvangen van een Bekende van Eugène, vandaag hier geplaatst omdat Eugène vandaag, 23 maart, zijn 48ste verjaardag gevierd zou hebben.
Met Eugène was het leuk filosoferen geweest over de aard van zulk Toeval. Al durf ik het woord Kwamtumverstrengeling bijna niet meer in de mond te nemen. Want ik kreeg ooit, in die tijd van de heerlijke discussies met Eugène en de andere huisgenootjes over het thema, een hele zware, dikke, Onvoldoende toen ik bij Cultuurgeschiedenis, gevraagd om de toekomst van Wetenschap en Filosofie te schetsen, als antwoord had geschreven dat in de komende eeuwen de filosofische consequenties van de Kwantummechanica een einde zouden maken aan de Filosofie en de Natuurkunde zoals we die nu kennen.
Maud, zo heette de docente, zette er dikke rode ballpointkrassen doorheen: het allerdomste dat ze ooit gehoord had. Ze heeft me nadien nooit meer gemogen, want zoiets doms kon alleen iemand beweren die in ufo's, het gelul van Jung of Schrödingers kat geloofde. (Schrödingers kat, een treurig experiment waarbij alleen de observator de uitkomst van het experiment niet kent, en dus helemaal niets bewijst.)
Enfin. Eugène dus. Verdwenen, dood, al bijna 16jaar, maar onlosmakelijk verstrengeld met de pulsen in onze ingevingen. Jammer dat hij met zijn onconventionele Talent en haarscherpe analyses niet méér heeft kunnen doen en langer van het leven heeft kunnen genieten. Jammer dat ik hem niet nog één keer kan horen schaterlachen om mensen als Maud. Jammer, dat we hem niet gelukkig hebben kunnen zien met de Ware Liefde die hij ooit heus wel gevonden zou hebben.
Tenslotte wil ik één rake tekst van Eugène zelf citeren:
“Er zit een fout in die anti-alcohol-slogan. Als je zegt 'Geniet, MAAR drink met mate,' suggereer je dat er een tegenstelling zit tussen genieten en mate. SIRE zou dus beter kunnen zeggen: 'Geniet, DUS drink met mate.'”
Eugène Buitenhuis, zomer 1989
Jammer dat juist die tegenstelling, dat gebrek aan mate, Eugène-zelf uiteindelijk fataal geworden is. Alcohol is een ziekte, een veel te laat onderkende ziekte :-/
[reacties]
13 maart 2013 18:39
;-)
Wat een sympathiek artikel, van Henk Runhaar in de Gooi en Eemlander vandaag.
Ik hoop dat degene die onze apparatuur terugbracht, in elk geval de kop ervan gezien heeft, al was het maar in de Supermarkt of bij een wenskaartenwinkel als Toko Roko.
[reacties]
11 maart 2013 23:58
Vandaag op 12 maart zou mijn zusje Petra 46 jaar geworden zijn. Ze werd maar 36. Omdat er sindsdien 10 jaar verstreken is, ben ik al op 1 januari gaan denken over 6 oktober aanstaande ;-}
Graag wil ik iedereen oproepen mee te denken over een invulling voor die dag. Wil je erbij zijn..? Wil je misschien zelfs iets vertellen over de rol van Petra in je leven..? Was ze een vriendin, een klasgenootje, een leerling die net leerde lezen? Een nichtje, een (onbekende) tante? Of.. is het gewoon nog altijd te moeilijk om erbij te zijn? Dat is ook goed. Het is maar een uitnodiging, geen must.
Reacties kun je hier plaatsen, per privémail sturen, of via Facebook sturen. Stuur de uitnodiging ook gerust naar andere familieleden of mensen die belangrijk voor Petra waren: we hebben in 2005 gemerkt dat haar adreslijst al best verouderd was, veel per post verstuurde kaarten kwamen terug: we kunnen helaas onmogelijk iedereen bereiken.
Voor Petra's verjaardag een nummer dat ze bijzonder mooi vond en vaak opzette als ze bij mij was, 'Sad Song' van Ten Years After.
[reacties]
10 maart 2013 20:57
Sinds vandaag weten we dat de Politie ook op zondag werkt. Ja, natuurlijk, hoor ik de lezer denken, op zondag zitten inbrekers, wegmisbruikers, alcoholisten-achter-het-stuur e.d. ook niet stil, dus: vanzelfsprekend. Maar ook het werk waarvan niemand vreemd zou opkijken als men het uitstelt naar kantoortijden, gaat soms door op zondag: we hebben vandaag een flink deel van de gestolen spullen teruggekregen! :-)
En dat is bijzonder prettig, want zonder laptop kan Edwin niet werken! Je zou bijna denken dat mijn woorden, dat het voor Edwin extra lullig was, omdat hij zonder zijn laptop als kleine zelfstandige niet aan het werk kan, en dat hij als zelfstandige niet in een lease-auto rijdt, maar in zijn zelfgespaarde Honda, dubbel serieus genomen zijn, door de Schikgodinnen en of de agenten bij onze voordeur aan wie ik het vertelde :-)
Ook de persoon die, naar verluidt, de gestolen spullen heeft aangegeven bij de politie verdient alle lof. Dat was degene die de laptop en andere electronica had aangetroffen, en die daar na de aanhouding een nare smaak bij had gekregen.
De vermoedelijke inbreker zelf ontkent alles. Het zou volgens mij dus ook best goed kunen zijn als de Buurman die meent de man in onze auto gezien te hebben voor Slagerij Jos Trommel, dat zou melden bij de Politie: —wieweet kan die Buurman een signalement geven, mòcht hij een gezicht gezien hebben in het donker, wat weer behulpzaam zou kunnen zijn....?
[reacties]
7 maart 2013 19:29
Precies twaalf uur later ging opnieuw de bel: onze alerte Buren hebben.... Edwins' auto gevonden op...... 112-actueel.nl: Wilde achtervolging in Hilversum.
Bijzonder goed politiewerk, agenten herkenden het kenteken op de kruising Minckelersstraat/Van der Heijdenstraat, de politiehelikopter is bij de achtervolging ingezet. (Routekaartje daarvan ;-)) Hoeveel schade de Honda heeft weten we nog niet.
In deze foto is het kenteken goed te lezen, -ik heb een uitsnede van de Honda hierboven geplaatst. Op Regio14.nl is het kenteken nòg duidelijker te lezen! Enorm blij: dit betekent dat de auto in elk geval TERUG is/komt! Meer nieuws volgt!
Vandaag (vrijdag 8 maart) heeft de politie een keer of 5 gebeld, over spullen die ze in de auto aantroffen, of die van ons waren ("Nou nee, wij blowen of roken niet... Zwarte handschoenen.. Nee.. Edwins handschoenen liggen — even kijken— hier op de kapstok... Nee, omgevouwen klerenhanger, hebben we ook niet..")
Het zal wel even (weken? (Zeg maar gerust:) maanden?) duren voor alles afgehandeld is.
[reacties]
7 maart 2013 07:48
“Politie! Uw voordeur staat open!” hoorden we tegen zessen beneden in de gang.
Twee, drie politiewagens voor de deur, zes man/vrouw politie binnen, en ja, de kop van dit stukje zegt (voorlopig even) alles.
Het kenteken, van Edwins in programmeurs-werk zelfverdiende donkergijze Honda Civic, 5deurs, (die nu vast al ergens voorbij Oekraine rijdt) 54-HPK-9.
Ik zeg ook nog even niets over Rosa's enorme Bouwwerk op de ("oude") iPad in Minecraft. De schok is al groot genoeg, laat ze er nog maar even niet over nadenken dat de spelletjes inclusief bouwwerken waar zelfs de grote neefjes als Jonathan, David en Bob met respect naar keken, ook weg zijn. (Leora's bouwwerk staat op haar computer, boven, en boven zijn ze niet geweest.)
[reacties]
1 maart 2013 11:35
Daar issie! De downloadbare+printbare kalender voor maart 2013 (pdf, 1,6 MB)
*/me heeft inmiddels de foto's voor het Privacy-boek online gezet, maar het boek over Privacy zèlf verschijnt iets later door nagekomen tekstwijzigingen... ;-} Die wetten ook altijd.. ;-)
[reacties]
19 februari 2013 15:39
Ja, ik hoor u denken: waar is die Jolie in vredesnaam mee bezig.. die blogstilte kan wel wat minder.. ;-) Het lijstje klinkt een beetje als een herhaling, daarom heb ik telkens het gevoel dat er niet veel te melden is ;-) Eigenlijk kan ik hier beter af en toe 1 zin plaatsen, dan een heel stukje ;-) Eén zin, zoals vroeger op IRC:
*/me is bezig met een boek over Privacy*
*/me repareert oude pop*
*/me heeft een lesserie kunstgeschiedenis opgezet voor Groep 8*
*/me maakte foto's van Groep 5-8 Toon je Talent*
*/me bedenkt 'n nietzonieuw tvprogramma help, mijn huisgenootjes en ik hebben hobbies!* ;-)
*/me werkt terugkerende bergen was weg*
*/me kijkt toe bij duistere discussies op (in oproer/afgesloten zijnde) Lopadoku210-blog*
and, last but not least,
*/me leest een boek: Mann ohne Verantwortung? Klaus Happel*
Dit boek van Klaus Happel is zeer de moeite waard, en ik zal er wanneer ik het uit heb een recensie over schrijven. De titel bij m'n recensie weet ik al: Politiek Niemandsland. Want dat is de kern die spreekt uit de eerste veertig bladzijden: het gebrek aan politiek verantwoordelijkheidsgevoel, een net aangetreden minister, net aangetreden hoofdcommissaris van politie. Die de ramp hadden kunnen zien aankomen, maar door hun korte ambtsduur te onervaren waren om het te doorzien, en zich bovendien door diezelfde ambtsduur niet verantwoordelijk achtten. Anders dan in ons land, waar bijv. de IRT-affaire de zojuist aangetreden minister Ed van Thijn als politiek verantwoordelijke dwong af te treden, kunnen in Duitsland (innen)ministers hun politieke verantwoordelijkheden klaarblijkelijk anders interpreteren, en kort gezegd: gewoon blijven zitten. Ook voor mensen die zich niet voor de Lovaparade-tragedie interesseren, is het boek een interessante case-study waartoe het aanstellen van onervaren bestuurders kan leiden.
Enfin, */me racet naar de boodschappen* ;-)
[reacties]
10 januari 2013 12:31
en ja, die kop is ironie ;-)
Terwijl ik bij het koffiezetapparaat wachtte, rustte m'n blik op de doos met oude kranten. Bovenop lag de Woonbode van 27 december, sympathieke kop "Villa aan Koninginneweg in oude glorie hersteld, restauratie zorgvuldig en met liefde gedaan."
Ik draaide de krant om — boven de vouw stond alleen de kop en de foto — en schrok van de Draak-van-een-Tekst die volgde. Leest u even mee: (2 zinnen citeren mag wel van Arnoud ;-)) "[..] De villa's hebben cultuurhistorische waarde als een bijzondere uitdrukking van een typologische ontwikkeling in de bouw van representatieve woonhuizen voor de beter gesitueerden. De ensemblewaarde zit 'm in de sterke architectonische en stedebouwkundige samenhang met de omringende bebouwing."
Wie die zin bedacht heeft, ik weet het niet. Waarschijnlijk niet de schrijver van het artikeltje, Jaap van den Bergen, want verderop in de tekst zien we een andere schrijfstijl, met journalistieke minpunten als passieve zinnen ("werd toegezegd dat dat de villa's zouden worden teruggebracht in de woonsfeer" in plaats van "De Gemeente heeft toegezegd dat zij de villa's zou terugbrengen in de woonsfeer" ) en haast-taal ("een stukje Koninginneweg.")
Ik vermoed dat de tekst door een architecten- of makelaarskantoor is bedacht. Onder het mom van: Hoe duurder het taalgebruik, hoe groter de aankoop- of aanbestedingskans. En Woonbode-redacteur van den Bergen dacht: dat klinkt een stuk sjieker dan ..."In het uiterlijk van de villa's en naastgelegen woningen kun je vandaag nog zien hoe de woningbouw voor de rijkere burgers zich rond 1900 ontwikkeld heeft." Spreek je die laatste zin uit bij een Architectuurrondleiding, dan kun je de vraag verwachten: "Wat leuk, waaraan kun je dat dan zien?" (Antwoord: Nou, men noemt deze woning Overgangsstijl omdat je hier zowel Neoromaanse stijlkenmerken ziet, (wijs aan), als de eerste hints van wat later de Berlagiaanse Nieuwe Zakelijkheid zou worden (wijs aan.))
Maar begin je over de typologische ontwikkeling en de ensemblewaarde in de architectonische en stedebouwkundige samenhang dan zegt het gezelschap op z'n best nog beleefd 'hum' en boekt de volgende keer een andere rondleiding. Net als zo'n woonbode. Die gaat onuitgelezen in de blauwe kliko ;-)
Kan zo'n Woonbode niet een èchte kunsthistoricus-met-redactie-ervaring als Marina smeken om bij hen in dienst te komen? Maarja, Marina heeft natuurlijk ook wel wat beters te doen dan schrijven voor de kattenbak ;-)
[reacties]
31 december 2012 15:55
En dan is hier de downloadbare+printbare kalender voor januari 13 (pdf, 5,7 MB), ook in klein PNG-formaat (slechts 336 KB).
Ik had ze allemaal willen uploaden vandaag: alle maandkalenders van 2013, maar dat bleek een iets te ambitieus plan ;-) Mijn plan was nl. voor elke maand alle plaatjes zelf te tekenen, eigen Sneeuwklokjes, een Gouden Koetsje bij Prinsjesdag, een Mozesje-met-twee-tafelen bij Pinksteren, enz enz enz. En dan nog wat aardige poezieplaatjes tracen, droogbloemen overtrekken. Eigen Illustrator-borders maken. Kortom, een heidens karwei.
Alle dagen staan inmiddels op de juiste plek in de kalenders ;-) maar sommige feestdagen, als Sint Maarten enzo, ontbreken nog. Gelukkig zitten er nog ruim tien maanden tussen nu en de lokale Lampjesoptocht, dus ik heb nog even om die af te tekenen ;-)
Iedereen een hele fijne jaarwisseling gewenst, en allegoeds voor het nieuwe jaar!
Naschrift: en daar is ook downloadbare+printbare kalender voor februari 13 (pdf, 1,8 MB) :-)
[reacties]
|